اهداف: اگرچه بروز بیماری کووید ـ 19 در تمام رده‌های سنی مشاهده می‌شود، اما با افزایش سن، خطر مرگ‌ومیر افزایش می‌یابد. عوامل مختلفی در بروز این بیماری نقش دارند. این تحقیق با هدف تعیین ارتباط برخی ریسک‌فاکتورها در ابتلای سالمندان به بیماری کووید  ـ 19 انجام شد.
مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی روی افراد بالای 50 سال شامل میانسال و سالمند مشکوک به کووید ـ 19 مراجعه‌کننده به مراکز ثبت در دانشگاه علوم‌پزشکی شاهرود از تاریخ 1398/12/1 تا 1399/3/31 انجام شد. در این تحقیق مبنای تشخیص کووید ـ 19 در مراجعین، مثبت بودن نتیجه آزمایش  RT-PCRبر اساس سواپ بینی یا نازوفارنژیال یا تست سی‌تی‌اسکن بود. داده‌های مورد استفاده شامل اطلاعات جمعیت‌شناختی، سابقه مصرف سیگار و داشتن بیماری‌ زمینه‌ای بود. تحلیل داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 16 و با استفاده از آمار توصیفی، آزمون کای‌دو، مقایسه میانگین دو جامعه مستقل و رگرسیون لجستیک انجام شد.
یافته ها: در چهار ماه ابتدای همه‌گیری، 3945 مورد مشکوک به مراکز بهداشتی شاهرود مراجعه کردند. بعد از حذف موارد گمشده، از 3119 مراجعه‌کننده در این تحقیق، 1348 نفر در سنین بالاتر از پنجاه سال بودند. از این تعداد 602 نفر مبتلا به کووید 19 تشخیص داده شدند. میانگین سن سالمندان شرکت‌کننده در تحقیق 11/33±‌66/62سال بود. داشتن بیماری دیابت (0/014=P) و نیز داشتن هریک از بیماری‌های زمینه‌ای همچون آسم، بیماری حاد تنفسی، کبدی، کلیوی و سرطان به طور مرزی معنی‌دار شانس بیماری را به ترتیب 38 و 32 درصد افزایش دادند. علاوه بر این، افزایش یک واحد در شاخص توده بدنی 4 درصد شانس ابتلا را افزایش داد (0/002=P).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج رگرسیون لجستیک چندمتغیره در این پژوهش، شاخص توده بدنی بالا و دیابت نقش خطرزای واضحی در ابتلا به بیماری کووید ـ 19 در سالمندان دارند. این نتیجه به اهمیت ارزیابی این دو متغیر در بیماران در دوره میانسالی و سالمندی تأکید دارد.

واژه‌های کلیدی: کووید ـ 19، سالمندی، عوامل خطر، دیابت، شاخص توده بدنی

متن کامل [PDF 3880 kb]   (2735 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (4684 مشاهده)