اهداف این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر مصرف روغن دانه خشخاش براساس تئوری شناختی_اجتماعی بندورا بر خودکارآمدی مدیریت درد در سالمندان مبتلا به استئوارتریت زانو شهرستان بابل 1401-1402 انجام شد.
مواد و روش ها این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی سه گروهه موازی و دوسوکور بر روی 129 سالمند مبتلا به استئوارتریت زانوی مراجعه‌کننده به کلینیک درد شهرستان بابل انجام شد. شرکت‌کنندگان به روش تصادفی‌سازی بلوکی 6 تایی در سه گروه A ،B و C جای گرفتند. در گروه A مصرف روغن همراه با آموزش براساس مدل بندورا و گروه B، روغن را بدون آموزش دریافت کردند و گروهC به‌عنوان گروه کنترل درمان‌های روتین انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسش‌نامه‌های اطلاعات جمعیت‌شناختی، نمرات خودکارآمدی درد (PESQ )، پرسش‌نامه دیداری درد (VAS) استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 23 و آزمون‌های مقایسه خصوصیات اولیه گروه‌ها برای متغیرهای کیفی از آزمون کای‌اسکوئر و برای متغیرهای کمی از آنالیز واریانس استفاده شد. برای داده‌های با توزیع غیرنرمال از آزمون‌های نان پارامتریک کروسکال والیس استفاده شد. 
یافته ها سالمندان تحت مطالعه اکثراً زن (102 نفر، 77/9 درصد) بودند. نمره دیداری درد بین گروه‌های A و B در قبل با 4 هفته بعد از مداخله و قبل با ۸ هفته بعد از مداخله و ۴ با ۸ هفته بعد از مداخله اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (0/05P). تفاوت نمرات خودکارآمدی مدیریت درد PSEQ در 8 هفته بعد از اجرای مداخله اختلاف معناداری بین گروه A و B مشاهده نمی‌شود (0/331=P)، اما اختلاف معناداری بین گروه A و C مشاهده شد (0/001=P). 
نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد مصرف روغن دانه خشخاش به تنهایی می‌تواند سبب بهبود درد و خودکارآمدی مدیریت درد شود. استفاده از تئوری آموزشی بندورا تغییر کمی در درد و خودکارآمدی مدیریت درد ایجاد می‌کند. همچنین برای بهبود اثر آموزش نیاز به تکرار برنامه آموزشی می‌باشد.