دوره 21، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 21 شماره 1 صفحات 77-62 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران.
2- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران. 3.
3- گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران. ،mitra_fathian@yahoo.com
2- گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبت‌های ویژه، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران. 3.
3- گروه آموزش و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران. ،
چکیده: (3165 مشاهده)
اهداف ترویج فعالیت بدنی در سالمندان می‌تواند به ایجاد و حفظ یک سبک زندگی فعال کمک کند. بهره‌مندی از راهبردهای شناختی بخش مهمی از مداخلات فعالیت بدنی است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه شناختی اجتماعی بر نمرات فعالیت بدنی سالمندان شهر اصفهان انجام بود.
مواد و روش ها در این مطالعه نیمه‌آزمایشی 88 نفر از سالمندان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی شهر اصفهان در سال 1403 با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تخصیص شدند. برنامه شامل6 جلسه آموزشی مبتنی نظریه شناختی‌اجتماعی در گروه آزمایش (44=n) بود. پرسش‌نامه‌های محقق‌ساخته عوامل شناختی مؤثر بر فعالیت بدنی سالمندان و استاندارد فعالیت بدنی سالمندان (PASE) در دو گروه، قبل، 3 و 12 ماه بعد از مداخله توزیع و تکمیل شدند. درنهایت از آزمون‌های اندازه‌گیری مکرر آنووا ، تی مستقل و مانکوا در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 جهت تحلیل داده‌ها استفاده شد.
یافته ها میانگین سنی و توزیع جنسی شرکت‌کنندگان (7/49±68/74) و (زن:44، مرد:44) بود. نتایج نشان داد میانگین نمرات فعالیت بدنی، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی درک‌شده، انتظار و ارزش پیامد در گروه آزمایش به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کنترل پس از مداخله افزایش یافت (0/001>P). بیشترین اندازه اثر 3 و 12 ماه پس از مداخله به‌ترتیب مربوط به مشارکت در فعالیت بدنی (0/836=Eta2) و (0/824=Eta2)، خودکارآمدی (0/828=Eta2) و (0/781=Eta2) و حمایت اجتماعی درک‌شده (0/702=Eta2) و (0/715=Eta2) بود.
نتیجه گیری یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه شناختی اجتماعی با تأکید بر نقش خودکارآمدی و حمایت اجتماعی درک‌شده، میزان مشارکت سالمندان را در فعالیت بدنی را بهبود می‌بخشد.
مواد و روش ها در این مطالعه نیمه‌آزمایشی 88 نفر از سالمندان مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی شهر اصفهان در سال 1403 با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تخصیص شدند. برنامه شامل6 جلسه آموزشی مبتنی نظریه شناختی‌اجتماعی در گروه آزمایش (44=n) بود. پرسش‌نامه‌های محقق‌ساخته عوامل شناختی مؤثر بر فعالیت بدنی سالمندان و استاندارد فعالیت بدنی سالمندان (PASE) در دو گروه، قبل، 3 و 12 ماه بعد از مداخله توزیع و تکمیل شدند. درنهایت از آزمون‌های اندازه‌گیری مکرر آنووا ، تی مستقل و مانکوا در نرم‌افزار SPSS نسخه 23 جهت تحلیل داده‌ها استفاده شد.
یافته ها میانگین سنی و توزیع جنسی شرکت‌کنندگان (7/49±68/74) و (زن:44، مرد:44) بود. نتایج نشان داد میانگین نمرات فعالیت بدنی، خودکارآمدی، حمایت اجتماعی درک‌شده، انتظار و ارزش پیامد در گروه آزمایش به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه کنترل پس از مداخله افزایش یافت (0/001>P). بیشترین اندازه اثر 3 و 12 ماه پس از مداخله به‌ترتیب مربوط به مشارکت در فعالیت بدنی (0/836=Eta2) و (0/824=Eta2)، خودکارآمدی (0/828=Eta2) و (0/781=Eta2) و حمایت اجتماعی درک‌شده (0/702=Eta2) و (0/715=Eta2) بود.
نتیجه گیری یافته‌ها نشان می‌دهد اجرای مداخله آموزشی مبتنی بر نظریه شناختی اجتماعی با تأکید بر نقش خودکارآمدی و حمایت اجتماعی درک‌شده، میزان مشارکت سالمندان را در فعالیت بدنی را بهبود می‌بخشد.
نوع مطالعه: كاربردي |
موضوع مقاله:
سالمند شناسی
دریافت: 1403/8/12 | پذیرش: 1403/12/13 | انتشار: 1405/1/12
دریافت: 1403/8/12 | پذیرش: 1403/12/13 | انتشار: 1405/1/12
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |