اهداف مشارکت خانواده در مراقبت به‌ویژه درمورد بیماران سالمند بستری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. برای برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی طرح‌هایی که مشارکت خانواده در مراقبت را افزایش می‌دهد، نیاز به درک عمیق فرایند آن است. لذا مطالعه حاضر با هدف کشف فرایند مشارکت دادن خانواده در مراقبت از سالمند بستری انجام شده است.
مواد و روش ها براساس مطالعه کیفی نظریه زمینه‌ای، تجارب 22 نفر از افراد درگیر در مشارکت (13پرستار، 5 نفر از اعضای خانواده، 4 بیمار سالمند بستری) از سه بیمارستان دولتی در شهر‌های کرمانشاه و تهران بین سال‌های 2023 تا 2024، از طریق مصاحبه عمیق نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری گردید. نمونه‌گیری به‌صورت نظری تا اشباع اطلاعات ادامه یافت. داده‌ها براساس رویکرد استراوس و کوربین 2015 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت.
یافته ها تجزیه‌و‌‌تحلیل داده‌های به‌دست‌آمده به پیدایش 11 طبقه و 44 زیرطبقه منجر شد. عوامل زمینه‌ای در این فرایند «بستر بیمارستانی نامساعد مشارکت خانواده»، «صلاحیت حرفه‌ای ناکافی پرستاران برای مشارکت»، «پیچیدگی مراقبت از بیمار سالمند و ظرفیت خانواده برای مشارکت» می‌باشند. مشارکت‌کنندگان در این فرایند از راهبرد‌های «جلب ناکافی خانواده ‏برای مشارکت در مراقبت»، «توانمند‌سازی نسبی خانواده برای مشارکت در مراقبت»، «واگذاری برنامه‌ریزی‌نشده امور مراقبتی به خانواده»، «تلاش خانواده برای شراکت در مراقبت» و «مواجهه با تلاش خانواده برای مشارکت» استفاده‌ می‌نمایند که پیامد‌های «نگرانی پرستاران از ایمنی و کیفیت مراقبت خانواده»و «تعلیق خانواده بین درماندگی و توانمندی» را به‌دنبال دارد. از یکپارچه‌سازی و ادغام مفاهیم به‌دست‌آمده مفهوم مرکزی «مشارکت غیرساختاریافته خانواده در مراقبت» به دست آمد که سایر طبقات را می‌توان با آن توضیح داد.
نتیجه گیری یافته‌های مطالعه حاضر با افزایش درک پرستاران از عوامل زمینه‌ای مؤثر، انواع کنش‌ها و واکنش‌های پرستاران در زمینه مشارکت دادن خانواده و پیامدهای متعاقب آن، زمینه‌ را برای انجام تحقیقات بیشتر، طراحی برنامه‌های مداخله‌ای و تدوین سیاست‌های بیمارستانی در این مورد فراهم نموده تا موجب ارتقای همکاری با خانواده‌ها گردد.