fa اثربخشی پیاده‌روی بر عملکرد روانی‌اجتماعی مرتبط با کیفیت زندگی مردان سالمند عمومى General پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>اهداف: </strong>هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی بر عملکرد روانی اجتماعی مردان سالمند بود.</p> <p dir="RTL"><strong>مواد و روش‌ها: </strong>پژوهش حاضر از نوع شبه<span dir="LTR">‌</span>تجربی با طرح پیش<span dir="LTR">‌</span>آزمون و پس<span dir="LTR">‌</span>آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را سالمندان مرد 60 تا&nbsp; 75 سال ساکن سرای سالمندان کهریزک تشکیل دادند که از نظر جسمانی و سابقه پزشکی سالم ارز یابی شدند. تعداد 80 نفر از سالمندان با توجه به ملاک<span dir="LTR">‌</span>های ورود، انتخاب و به طور&nbsp; تصادفی به سه گروه تجربی (1، 3 و 6 جلسه در هفته، ، هر جلسه 30 دقیقه پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی با شدت متوسط) و یک گروه کنترل (بدون فعالیت بدنی در طی 16 هفته) تقسیم شدند. دو پرسشنامه فرم کوتاه کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی (<span dir="LTR">SF-36</span>) و پرسشنامه سنجش علائم افسردگی (<span dir="LTR">GDS-SF</span>) در دو مرحله پیش<span dir="LTR">‌</span>آزمون و پس<span dir="LTR">‌</span>آزمون توسط شرکت<span dir="LTR">‌</span>کنندگان تکمیل شد. ملاک<span dir="LTR">‌</span>های ورود آزمودنی<span dir="LTR">‌</span>ها عبارت بودند از: دامنه سنی، داشتن رضایت و تمایل به حضور فعال و منظم در برنامه پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی و برخورداری از سلامت روانی نسبی؛ وهمچنین نداشتن بیماری<span dir="LTR">‌</span>های دیابت، قلبی عروقی، پارکینسون، ناهنجاری<span dir="LTR">‌</span>های وضعیتی حاد، اختلالات عصب شناختی، اسکلتی عضلانی، فقدان سابقه بیماری<span dir="LTR">‌</span>های جدی به<span dir="LTR">‌</span>ویژه نقص بینایی، نقص در سیستم<span dir="LTR">‌</span>های درگیر در تعادل، نداشتن محدودیت حرکتی، ناهنجاری<span dir="LTR">‌</span>های کف پا، سابقه جراحی. داده<span dir="LTR">‌</span>ها با آزمون<span dir="LTR">‌</span>های تحلیل واریانس یک طرفه، همبستگی پیرسون و تعقیبی شفه در سطح معنی<span dir="LTR">‌</span>داری <span dir="LTR">P<0/05</span> بررسی شدند.</p> <p dir="RTL"><strong>یافته<span dir="LTR">‌</span>ها:</strong> یافته<span dir="LTR">‌</span>ها نشان دادند عملکرد روانی اجتماعی مردان 60 تا 75 سال، پس از 16 هفته پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی افزایش داشت (<span dir="LTR">F=29/400</span> و <span dir="LTR">P=0/001</span>). و با افزایش جلسات هفتگی تمرین، اثربخشی پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی نیز بیشتر شد. در حالی که بین گروه<span dir="LTR">‌</span>های مداخله با تمرین 1 جلسه و 3 جلسه در ارتباط با بهبود عملکرد روانی اجتماعی تفاوت معنی<span dir="LTR">‌</span>داری مشاهده نشد (<span dir="LTR">P>0/05</span>).</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه<span dir="LTR">‌</span>گیری:</strong> انجام پیاده<span dir="LTR">‌</span>روی منظم با مقدار تمرینی اثربخش و استاندارد برای سالمندان می<span dir="LTR">‌</span>تواند زمینه ارتقای کیفیت زندگی آنان را فراهم سازد. از این رو طرح<span dir="LTR">‌</span>ریزی فعالیت<span dir="LTR">‌</span>های بدنی نظام<span dir="LTR">‌</span>دار و منطقی برای سالمندان زیر نظر مربیان آگاه بر پایه یافته<span dir="LTR">‌</span>های تحقیق پیشنهاد می<span dir="LTR">‌</span>شود.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> The purpose of current semi-experimental study was a survey on effect Abstract&nbsp; of 16 week walking on psychosocial functioning related to quality of life among 60 to 75 years old men.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods & Materials:</strong> For this reason, short form of health-related quality of life questionnaire (SF-36) and Geriatric Depression Scale (GDS) had been distributed to the subjects at 2 times of pre-test and posttest. Statistical sample of current study was 60 to 75 years old men who placed at Kahrizak house and assessed by considering physically and medical background. Also factors of entrance to the intervention like age range, satisfaction and intention to participate in walking program, no history of diabetic, cardiovascular, Parkinsonism diseases and postural, neurological, musculoskeletal disorders, lack of having clinical background like visual disorders or disordering on equilibrium system, lack of motor limitation, foot print disorders, having surgery and mental health had been determined and assessed. Finally after primary studies, 80 person selected and categorized accidentally to the 3 experimental group (1, 2, 3 sessions per week, 30 min walking with moderate intension at every sessions) and one control group (without physical activity in period of 16 week). Data analyzed by employing ANOVA, Pearson coefficient and scheffe post-hoc tests at the significance level of P<0.05.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> Results showed that psychosocial functioning of men with 60 to 75 years old increase by influence of 16 week walking and increase of exercise sessions lead to more effectiveness of walking. Also there was no significant different between psychosocial functioning of subjects within 1 session and 3 sessions experimental groups (P>0.05).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> On the basis of results, we can say that doing regular walking with efficient and standard dosage for elderly people, can increase their quality of life. Furthermore designing and action operating regular walking program for elderly men on the basis of special, logical and systematic pattern under the supervision of aware coaches have been recommended on the basis of results.</p> پیاده‌روی, کیفیت زندگی, عملکرد روانی‌اجتماعی, سالمندان Walking, Quality of life, Psychosocial function, Elders 0 0 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-278-3&slc_lang=fa&sid=1 Elham Karimi Torghabeh الهام کریمی طرقبه e_karimi_t@yahoo.com Yes Tarbiyat Modares University,Tehran, Iran. دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. Mohammad Ehsani محمد احسانی No Hashem Koozechian هاشم کوزه چیان No Yadollah Mehrabi یداله محرابی No