fa مقایسه نیم‌رخ عضلانی اسکلتی افراد سالمند با سابقه و بدون سابقه افتادن طب سالمندی Geriatric پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> در پژوهش حاضر نیم‌رخ عضلانی&ndash;اسکلتی افراد سالمند با و بدون سابقه افتادن مقیم آسایشگاه‌های شهرستان رشت مورد مقایسه قرار گرفت.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش‌ها:</strong> آزمودنی‌های این مطالعه شامل 54 نفر از سالمندان زن و مرد 60 سال و بالاتر بود. به‌طور کلی 16 نفر به‌عنوان سالمندان باسابقه افتادن در طول یک سال اخیر با میانگین&plusmn;انحراف معیار سنی 9/90&plusmn;79 سال، قد 0/103&plusmn;1/51 متر و وزن 11/12&plusmn;60/03 کیلوگرم و 38 نفر به‌عنوان سالمندان بدون سابقه افتادن با میانگین&plusmn;انحراف معیار سنی 8/16&plusmn;70/16 سال و قد 0/11&plusmn;1/56 متر و وزن 14/93&plusmn;65/6 کیلوگرم در پژوهش شرکت کردند. متغیرهای قوس کف پا، فاصله دو کندیل ران، کایفوز، لوردوز، انعطاف‌پذیری و توانایی راه‌رفتن به‌ترتیب به‌وسیله خط‌کش، کولیس، خط‌کش منعطف، آزمون خمش و رسش و پرسش‌نامه ارزیابی عملکردی راه‌رفتن اندازه‌گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و آزمون تی مستقل استفاده شد و سطح معناداری در این مطالعه 0/05 در نظر گرفته شد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> در گروه سالمندان باسابقه افتادن میانگین و انحراف معیار متغیرها بدین ترتیب بود: شاخص توده بدنی 3/35&plusmn;25/95 کیلوگرم بر مترمربع، قوس کف پا 4/34&plusmn;9/94 میلی‌متر، انعطاف‌پذیری 6/38&plusmn;8/25 سانتی‌متر، لوردوز 9/48&plusmn;20/86 درجه، کایفوز 14/98&plusmn;35/07 درجه. در گروه سالمندان بدون سابقه افتادن نیز میزان این متغیرها به‌شرح ذیل بود: شاخص توده بدنی 5/12&plusmn;26/87 کیلوگرم بر متر‌مربع، قوس کف پا 5/60&plusmn;10/95 میلی‌متر، انعطاف‌پذیری 5/24&plusmn;8/16 سانتی‌متر، لوردوز 14/78&plusmn;26/66 درجه و کایفوز 9/84&plusmn;41/11 درجه بود. این دسته از متغیرها در دو گروه تفاوت معناداری نداشتند، ولی در آزمون‌های ارزیابی عملکردی راه‌رفتن و فاصله دو کندیل ران، تفاوت معنادار مشاهده شد. در گروه سالمندان باسابقه افتادن، فاصله دو کندیل ران و آزمون ارزیابی عملکردی راه‌رفتن به‌ترتیب 2/38&plusmn;2/74 سانتی‌متر و 7/09&plusmn;12/50 و در گروه سالمندان بدون سابقه افتادن، فاصله دو کندیل ران و آزمون عملکردی راه‌رفتن به‌ترتیب 1/4&plusmn;1/20 سانتی‌متر و 5/49&plusmn;23/63 به‌دست آمد. بر این اساس، در گروه سالمندان باسابقه افتادن، فاصله دو کندیل ران بیشتر و سطح عملکرد پایین‌تر بود (05/0<span dir="RTL">&ge;</span>P).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> یافته‌ها نشان داد که هیچ‌یک از متغیرهای ارتفاع قوس پا، انعطاف‌پذیری، لوردوز و کایفوز در دو گروه مورد مطالعه با هم اختلاف آماری معناداری نداشته‌اند؛ در‌حالی‌که دو گروه در فاصله دو کندیل ران و عملکرد راه‌رفتن با هم اختلاف معناداری داشته‌اند. به‌نظر می‌رسد پرسشنامه عملکردی راه‌رفتن و اندازه‌گیری فاصله دو کندیل ران بهترین عوامل برای تفکیک دو گروه بوده است؛ بنابراین، شاید بتوان از این روش‌ها به‌عنوان روشی مناسب در پیش‌بینی و به‌دنبال آن پیشگیری از افتادن سالمندان استفاده کرد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> The purpose of current study was to study and compare the musculoskeletal profile of the&nbsp;elderly with and without the history of falling living at nursing homes in Rasht, Iran.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods & Materials:</strong> A total of 54 elderly men and women, aged 60 years and older participated in this&nbsp;study. Of them, 16 (fall group) experienced a fall in the previous year [Mean(SD) of age: 79(9.90) years;&nbsp;height: 1.51(0.103) m; and weight: 60.03(11.12) kg] and 38 (no fall group) had no history of falling [Mean(SD) of age: 70.16(8.16) years; height: 1.56(0.11) m; and weight 65.6(14.93) kg]. The foot arch, distance&nbsp;between femoral condyles, kyphosis, lordosis, flexibility and the ability to walk were measured by ruler,&nbsp;caliper, flexible ruler, sit and reach test, and functional gait assessment questionnaires, respectively. Data&nbsp;analysis was done through independent t-test using SPSS. Study significance level was set at 0.05.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> In the fall group the mean(SD) of measured variables were as follows: body mass index (BMI): 25.95(3.35) kg/m²; foot arch: 9.94(4.34) mm; flexibility: 8.25(6.38) cm, lordosis: 20.86(9.48) degree; kyphosis: 35.07(14.98) degree. And in no fall group, the same variables were as follows: BMI: 26.87(5.12)&nbsp;kg/m²; foot arch: 10.95(5.60) mm; flexibility: 8.16(5.24) cm; lordosis 26.66(14.78) degree; and kyphosis: 41.11(9.84) degree. These variables were not significantly different between the groups; however, the&nbsp;functional gait assessment and distance between femoral condyles test showed significant differences. In the group with a history of fall, the functional gait assessment and distance between femoral condyles&nbsp;were 12.50(7.07) and 2.74(2.38) cm and in the group without a history of fall functional gait assessment&nbsp;and distance between femoral condyles were 23.63(5.49) and 1.20(1.4) cm, respectively. According to&nbsp;the results, in the fall group, the distance between femoral condyles was more and the performance&nbsp;level was less (P&le;0.05).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> Results showed that none of the variables of foot arch, flexibility, lordosis, and kyphosis were&nbsp;significantly different between 2 groups and were not risk factors for falling among older people. While&nbsp;the distance between femoral condyles and functional gait assessment in 2 groups were significantly&nbsp;different. It seems that functional gait assessment test and the distance between two condyles were the&nbsp;best indexes for the distinction between 2 groups. Perhaps, this method can be used as an appropriate&nbsp;way for predicting and consequently preventing the elderly from falling.</p> نیم‌رخ عضلانی‌اسکلتی, سالمند, سابقه افتادن, پرسش‌نامه عملکردی راه‌رفتن Musculoskeletal profile, Elderly, History of fall, Walking ability assessment 72 81 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-651-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamzeh Hasanvand حمزه حسنوند h.hasanvand1@yahoo.com Yes Department of Sport Medicine and Corrective Exercises, Faculty of Sport Sciences and Physical Education, University of Guilan, Rasht, Iran. گروه حرکات اصلاحی و آسیب‌شناسی ورزشی، دانشکده تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. Atefe Bagheri Sabzevar عاطفه باقری سبزوار bagheri_atefe@yahoo.com No Guilan University دانشگاه گیلان Hadi Moradi هادی مرادی hmoradi02@yahoo.com No Guilan University دانشگاه گیلان Aliasghar Norasteh علی اصغر نورسته asgharnorasteh@yahoo.com No Guilan University دانشگاه گیلان