fa اثربخشی تمرین‌ درمانی در آب بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به استئوآرتریت زانو عمومى General پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> امروزه شرکت در فعالیت بدنی در بهبود عوارض بیماری‌های مزمنی همچون استئوآرتریت پیشنهاد می‌شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرین ‌درمانی در آب بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به استئوآرتریت زانو بود.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش‌ها:</strong> این مطالعه از نوع معادل‌سازی متقابل بود و با روش تصادفی ساده، 30 زن مبتلا به بیماری استئوآرتریت زانو (40 تا 74 سال) در دو گروه تجربی قرار گرفتند. از پرسش‌نامه پیامدهای استئوآرتریت و صدمات زانو در سه مرحله پیش، پس و میان آزمون برای اندازه‌گیری تأثیر تمرین ‌درمانی در آب، از نظر بیماران استفاده شد. این پرسش‌نامه 5 عامل درد، عوارض مربوط به بیماری، فعالیت‌های روزمره زندگی، فعالیت‌های ورزشی و عملکردی و کیفیت زندگی را اندازه‌گیری می‌کند. در هشت هفته اول (بین پیش و میان‌آزمون‌)، گروه اول دوره بی‌تمرینی و گروه دوم دوره تمرین خود را داشتند. در هشت هفته دوم (بین میان و پس‌آزمون)، وضعیت تمرینی گروه‌ها معکوس شد. به این ترتیب، برنامه تمرینی هر دو گروه معادل،‌ ولی دوره‌بندی تمرین آنها معکوس بود. تحلیل آماری از طریق تحلیل واریانس یک‌طرفه اندازه‌های مکرر و نسخه 16 نرم‌افزار SPSS انجام شد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج دو گروه تجربی مشابه و مؤید یکدیگر بود و نشان داد که بی‌تمرینی با عدم تغییر در تمامی عوامل پرسش‌نامه همراه بود و تمرین موجب پیشرفت عوامل پرسش‌نامه و قطع تمرین باعث پسرفت آن‌ها شد. این یافته با یافته‌های مربوط به اندازه‌گیری‌های عملکردی همسو بود (0/000=P).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج نشان داد که &nbsp;برنامه به‌کاررفته در تحقیق حاضر برای مبتلایان به استئوآرتریت زانو مفید بوده و موجب ارتقای کیفیت زندگی آن‌ها شده است.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> Today, participation in physical activities is proposed to improve symptoms of chronic diseases&nbsp;such as osteoarthritis. In this research, we aimed to evaluate the effect of aquatic exercise therapy&nbsp;on the quality of life in women with knee osteoarthritis (KO).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods & Materials:</strong> Our study used counterbalanced measures design. By random sampling method, 30&nbsp;females (aged 40 to 74 years) with KO were selected and assigned into 2 experimental groups. The standard&nbsp;questionnaire of &ldquo;knee injury and osteoarthritis outcome score&rdquo; (KOOS) was used in 3 time points&nbsp;of pretest, posttest and midtest to measure 5 factors of pain, disease signs and symptoms, daily living&nbsp;activities, sports and functional activities, and quality of life. During the first 8-week (between pretest and&nbsp;midtest), the first group had no training, whilst the second group carried out their own exercise program.<br> During the second 8-week (between midtest and posttest), the training program of groups got reversed.&nbsp;In other words, both groups used the same training program for 8 weeks, but the training periods were&nbsp;different. The obtained data were statistically analyzed by repeated measures ANOVA using SPSS.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> The results of both experimental groups were the same, indicating that: 1) 8 weeks of no training&nbsp;led to no variation in any of 5 dimensions of KOOS, 2) training led to improvement of all dimensions of&nbsp;KOOS, and 3. disruption of training led to lose of achievements. These findings were similar to those&nbsp;obtained by functional tests (P=0.000).</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> The results showed that the study program is useful for patients with KO and improves their&nbsp;quality of life.</p> استئوآرتریت زانو, تمرین درمانی در آب, پرسش‌نامه Knee osteoarthritis, Pool exercise therapy, Questionnaire 62 71 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-546-1&slc_lang=fa&sid=1 Azra Sadat Etesami عذراسادات اعتصامی a_etesami91@yahoo.com Yes Department of Pathology and Corrective Exercises, Faculty of Physical Education, University of Isfahan, Isfahan, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Jaber Zamani جابر زمانی jaberzamani@yahoo.com No Department of Pathology and Corrective Exercises, Faculty of Physical Education, University of Isfahan, Isfahan, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Vahid Zolaktaf وحید ذوالاکتاف vahid@sprt.ui.ac. ir No Department of Pathology and Corrective Exercises, Faculty of Physical Education, University of Isfahan, Isfahan, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Gholamali Ghasemi غلامعلی قاسمی gh.ghasemi@yahoo.com No Department of Pathology and Corrective Exercises, Faculty of Physical Education, University of Isfahan, Isfahan, Iran. گروه آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت‌بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران