Salmand: Iranian Journal of Ageing

fa ایمنی انجام جراحی موهس در بیماران سالمند با کارسینوم سلول بازال پوستی Safety of Performing Mohs Surgery in Older Patients with Cutaneous Basal Cell Carcinoma طب سالمندی Geriatric پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">اهداف: کارسینوم سلول بازال شایع‌ترین بدخیمی پوستی است و شیوع آن با افزایش سن به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌یابد. هدف این مطالعه بررسی ایمنی جراحی موهس و عوامل مرتبط با بروز عوارض پس از آن در بیماران سالمند بود. مواد و روش ها: این مطالعه به‌صورت توصیفی–تحلیلی و گذشته‌نگر انجام شد. پرونده‌های پزشکی بیماران سالمند (۶۵ سال و بالاتر) مبتلا به کارسینوم سلول بازال که طی سال‌های ۱۴۰۰ تا۱۴۰۳  در بیمارستان فرهیختگان تحت جراحی موهس قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات دموگرافیک، ویژگی‌های تومور، روش‌های بازسازی، بیماری‌های زمینه‌ای (دیابت و پرفشاری خون)، مصرف دارو و عوارض پس از جراحی طی پیگیری یک‌ماهه استخراج شد. تحلیل آماری داده‌های این پژوهش با استفاده از زبان برنامه‌نویسی Python نسخه 3 و با آزمون های کای دو و تی تست انجام شد.  یافته ها: در مجموع ۱۱۷ بیمار سالمند وارد مطالعه شدند که میانگین سن آنها 6/36± 74/15 بود.  از این بیماران ، 74 نفر (63/2٪) مرد و 43 نفر (36/8٪) زن بودند. عوارض پس از جراحی در ۶ بیمار مشاهده شد. شایع‌ترین عوارض شامل تأخیر در ترمیم زخم و نکروز جزئی فلپ یا گرافت بود. هیچ موردی از خونریزی پس از عمل گزارش نشد. ارتباط آماری معنی‌داری بین بروز عوارض و سن، جنس، محل یا اندازه تومور، نوع بازسازی، دیابت، پرفشاری خون و مصرف دارو مشاهده نشد (۰.۰۵ < p). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که جراحی موهس روشی ایمن و قابل‌تحمل برای درمان کارسینوم سلول بازال در بیماران سالمند است و با میزان پایین عوارض پس از عمل همراه می‌باشد. سن بالا، بیماری‌های زمینه‌ای شایع و مصرف دارو در این مطالعه با افزایش خطر بروز عوارض مرتبط نبودند. این یافته‌ها از کاربرد جراحی موهس به‌عنوان گزینه‌ای مطمئن در بیماران سالمند حمایت می‌کند.</div> <div style="text-align: justify;">Objectives: Basal cell carcinoma (BCC) is the most common cutaneous malignancy, with a rising incidence in the aging population. This study aimed to evaluate the safety of Mohs micrographic surgery in older patients with basal cell carcinoma and to assess factors associated with postoperative complications. Materials and Methods: In this retrospective descriptive–analytical study, medical records of older patients (≥65 years) who underwent MMS for BCC between 2022 and 2025 in Farhikhtegan hospital were reviewed. Demographic data, tumor characteristics, surgical and reconstructive methods, comorbidities (diabetes mellitus and hypertension), aspirin use, and postoperative complications within a one-month follow-up period were collected. Statistical analyses were performed using Python programming language version 3 and Chi square and Independent sample t- tests. Results: A total of 117 older patients with means 74.15±6/36 were included, while 74(63.2%) of these patients were male and 43(36.8%) female. Postoperative complications occurred in 6 patients. The most common complications were delayed wound healing and partial flap or graft necrosis. No cases of postoperative bleeding were observed. There was no statistically significant association between postoperative complications and age, sex, tumor size or location, reconstructive method (flap or graft), diabetes mellitus, hypertension, or aspirin use (p > 0.05). Conclusion: Mohs micrographic surgery appears to be a safe and well-tolerated treatment for basal cell carcinoma in older patients, with a low rate of postoperative complications. Advanced age, common comorbidities, and aspirin use were not associated with an increased risk of complications in this cohort. These findings support the use of MMS as a reliable surgical option for older patients with BCC.</div> کارسینوم سلول بازال؛ جراحی موهس؛ سالمندان؛ عوارض پس از جراحی؛ سرطان پوست Basal cell carcinoma, Mohs micrographic surgery, older, Postoperative complications, Skin cancer 0 0 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4339-1&slc_lang=fa&sid=1 Ehsanollah Rahimi-Movaghar احسان اله رحیمی موقر ehsanrm81@gmail.com No Department of General Surgical Diseases, Tehran Medical Sciences Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه بیماری های جراحی عمومی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Tahmineh Tahouri تهمینه طهوری tahmineh.tahouri@hotmail.com No Cardiovascular Research Center, Rajaie Cardiovascular Institute, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات قلب و عروق، انستیتو قلب و عروق رجایی، تهران، ایران. Shaghayegh Yeganehafrouz شقایق یگانه افروز sh.yeganeafrouz@gmail.com No Faculty of Medicine, Tehran Islamic Azad University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران. Parisa Shojaei پریسا شجاعی shojaee7@gmail.com Yes Faculty of Medicine, Tehran Islamic Azad University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.