اهداف پیری یک فرآیند بیولوژیکی است که عملکرد اندام‌ها را کاهش می‌دهد. فعالیت‌های فیزیکی و شناختی به‌عنوان یک عامل حیاتی برای پیشگیری از اختلالات عصبی مرتبط با افزایش سن شناخته می‌شود. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تأثیر فعالیت‌ها و تمرینات مختلف بر اختلالات عصبی در سالمندان بود.
مواد و روش ها برای انجام این پژوهش، پایگاه‌های وب‌آوساینس، پابمد، گوگل‌اسکالر و اسکوپوس با استفاده از واژگان کلیدی: aging, Alzheimer, Parkinson, stroke, exercise و تأثیر انواع مختلف ورزش‌ها بر مغز در دوران پیری بررسی شدند و مقالاتی که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۴ منتشر شده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند که انتخاب مقالات با استفاده از چارچوب مرورهای حیطه‌ای که آرکسی و اُمالی پیشنهاد کرده بودند، انجام شد. درنهایت، ۵۶ مقاله مرتبط که با معیارهای جست‌وجو مطابقت داشتند، مورد بررسی دقیق قرار گرفتند.
یافته ها نتایج مطالعات مختلف نشان داد تمرینات بدنی مختلف اثرات متفاوتی بر بیماری‌های مرتبط با سیستم عصبی و افزایش سن دارند. دراین‌میان بهترین نوع تمرینات بدنی، تمرینات با شدت متوسط و شدید همراه با تمرینات شناختی بود.
نتیجه گیری تمرین‌های بدنی با شدت متوسط تا زیاد و همچنین ترکیب فعالیت‌های ورزشی با فعالیت‌های شناختی تأثیرات مفیدتری نسبت به تمرینات با شدت کمتر دارد. علاوه‌براین، تمرینات گروهی و تمرینات جسمی-شناختی دوگانه می‌تواند نقش پیشگیرانه و مؤثرتری نسبت به سایر تمرینات ورزشی در مقابله با اختلالات عملکرد مغز و سیستم عصبی در سالمندان داشته باشد.