fa زمین‌خوردن و کنترل پاسچرال در سالمندان با عیوب انکساری چشم فیزیوتراپی Physiotherapy پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> عیوب انکساری چشم که شامل نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم است، از مهم‌ترین اختلالات چشم در سرتاسر دنیا است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اختلال بینایی می‌تواند منجر به زمین‌خوردن سالمندان شود. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر اختلال بینایی حاصل از عیوب انکساری چشم بر شیوع زمین‌خوردن و کنترل پاسچرال سالمندان بود.<br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> سالمندانی که برای معاینات چشم‌پزشکی به درمانگاه شهرداری منطقه 9 مراجعه کرده بودند، توسط همکاران اپتومتریست باتجربه تحقیق (با استفاده از چارت اسنلن و افتالموسکوپ) مورد معاینات چشم‌پزشکی قرار گرفتند. در صورت تمایل افراد برای شرکت در مطالعه پس از کسب موافقت آگاهانه، اطلاعاتی در مورد سن، جنسیت ابتلا یا عدم‌ابتلا به بیماری‌های چشمی خاص، تاریخچه جراحی چشم و سابقه زمین‌خوردن طی 12 ماه گذشته توسط پرسش‌نامه جمع‌آوری شد. براساس نتایج غربالگری بینایی انجام‌شده در این سالمندان 77 سالمند مبتلا به عیوب انکساری چشم شامل: 19 فرد دوربین (سن 5/85&plusmn;67/47 سال)، 22 نفر آستیگمات (سن 5/60&plusmn;70/32 سال) و 36 نفر مبتلا به آستیگماتیسم همراه دوربینی (سن 7/69&plusmn;69/78 سال) و 23 سالمند (سن 29/29&plusmn;70/5 سال) بدون هیچ اختلال بینایی خاص وارد مطالعه شدند. 70درصد شرکت‌کنندگان خانم و 30درصد مرد بودند که از نظر سابقه زمین‌خوردن و کنترل پاسچرال موردبررسی قرار گرفتند. برای بررسی کنترل پاسچرال از آزمون برخیز و برو (TUG) استفاده شد. از افراد خواسته می‌شد از صندلی بلند شوند، در یک مسیر 3 متری مستقیم راه روند، سپس بازگردند و دوباره روی صندلی بنشینند. زمان پیمودن این مسیر توسط افراد به ثانیه ثبت می‌شد. آزمون‌های آماری شامل: تحلیل واریانس برای مقایسه بین گروه‌ها از نظر کنترل پاسچرال و آزمون خی-اسکوئر برای مقایسه شیوع زمین‌خوردن هریک از گروه‌های مبتلا به عیوب انکساری نسبت به گروه کنترل سالم بود.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> از جامعه سالمندان موردبررسی در این تحقیق 23درصد (23=n) در گروه سالم، 19درصد (19=n) دچار دوربینی، 22درصد (22=n) مبتلا به آستیگماتیسم و 36درصد (36=n) دوربین با آستیگماتیسم بودند. 70درصد شرکت‌کنندگان خانم و 30درصد مرد بودند. شیوع زمین‌خوردن در گروه‌های سالم، دوربین، آستیگمات و دوربین با آستیگمات به‌ترتیب عبارت بود از: 15/8، 26/1، 22/7 و 38/9. با وجود اینکه شیوع زمین‌خوردن در افراد مبتلا به عیوب انکساری چشم نسبت به گروه کنترل بدون اختلال بینایی بالاتر نشان داده شد، اما نتایج آزمون خی-اسکوئر نشان داد بین گروه‌ها تفاوت معنی‌داری از نظر شیوع زمین‌خوردن وجود ندارد (0/25=P). همچنین نتایج تحلیل واریانس نیز نشان داد آزمون برخیز و برو (آزمون کنترل پاسچرال) نتوانست تفاوتی را بین گروه‌ها نشان دهد (0/64=P).<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> اختلال بینایی حاصل از عیوب انکساری چشم در سالمندان منجر به افزایش زمین‌خوردن آنها نشد. علاوه‌براین، نتایج آزمون TUG نتوانست اختلال تعادل را در این افراد نشان دهد؛ ازاین‌رو، مطالعات بیشتری در زمینه ارزیابی کنترل پاسچرال با دستگاه‌های پیشرفته‌تر و درنظرگرفتن عوامل خطرساز دیگر لازم است تا عوامل تعیین‌کننده در زمین‌خوردن سالمندان با عیوب انکساری چشم بهتر مشخص شود.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> The eye refractive errors, including myopia, hyperopia, and astigmatism, are the most important&nbsp;visual impairments worldwide. Based on the existing evidence suggests, the visual impairment&nbsp;could contribute to falling in the elderly. Therefore, this study aimed to determine the influence of vision&nbsp;impairment of older adults with eye refractive errors on the occurrence of falls and postural control.<br> <strong>Methods & Materials:</strong> The older people referred to the health center of the 9th district of Tehran municipality&nbsp;for ophthalmic examination were examined (using ophthalmoscope and Snellen chart) by skilled&nbsp;ophthalmologists. Then, certain information such as their age, sex, history of special eye disease or operation,&nbsp;history of fall during the last 12 months, etc. was gathered through questionnaires from the&nbsp;older people who accepted to participate in this study after giving their informed consents. Based on eye&nbsp;screening results, 77 older adults with refractive errors of hyperopia (n=19, mean [SD] age=67 [5.85] y);&nbsp;astigmatism (n=22, mean [SD] age=70.32 [5.60] y); and both hyperopia and astigmatism (n=36, mean [SD]&nbsp;age=69.78 [7.69] y), as well as 23 older healthy adults, mean (SD) age=70.29(5.29) y, without any obvious&nbsp;eye disorders were enrolled in this study. Their history of falls and postural control were evaluated. The&nbsp;postural control was determined using the Timed Up and Go (TUG) test. The statistical tests were analysis&nbsp;of variance (ANOVA) for comparing the groups with regard to postural control and the Chi-square test for&nbsp;comparing the prevalence of falls between groups with refractive errors and the healthy group.<br> <strong>Results:</strong> The studied subjects comprised 23% (n=23) healthy ones, 19% (n=19) people with hyperopia,&nbsp;22% (n=22) people with astigmatism, and 36% (n=36) people with both hyperopia and astigmatism.&nbsp;About 70% of them were women, and 30% were men. The results of our study showed that 15.8% of&nbsp;study participants with normal vision, 26.1% with hyperopia, 22.7% with astigmatism, and 38.9% with&nbsp;both hyperopia and astigmatism had experienced at least 2 falls in the past 12 months. The people&nbsp;with refractive errors showed a higher prevalence of falls; however, the result of the Chi-square test did&nbsp;not reveal any significant differences among these groups (P=0.25). Furthermore, the results of ANOVA&nbsp;for comparing TUG test (test of postural control) results showed no differences among these groups&nbsp;(P=0.64).<br> <strong>Conclusion:</strong> Vision impairment of older adults due to refractive error is not associated with an increase&nbsp;in falls. Furthermore, TUG test results did not show balance disorders in these groups. Further research,&nbsp;such as assessment of postural control with advanced devices and considering other falling risk factors is&nbsp;also needed to identify the predictors of falls in older adults with eye refractive errors.</p> تعادل, زمین‌خوردن, اختلال بینایی, چشم, عیوب انکساری Balance, Falls, Refractive error, Vision impairment 126 131 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-169-2&slc_lang=fa&sid=1 Afsun Nodehi-Moghadam افسون نودهی مقدم afsoonnodehi@gmail.com No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Maryam Goudarzian مریم گودرزیان mary_ac_ir@yahoo.com Yes Department of Geriatric Nursing, Iranian Research Center of Healthy Aging, Sabzevar University of Medical Sciences, Sabzevar, Iran. گروه پرستاری سالمندی، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان ایران، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران. Farhad Azadi فرهاد آزادی fa_azadi@yahoo.com No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Seyede Masoumeh Hosseini سیده معصومه حسینی hosseini2222@yahoo.com No Department of Optomtery, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Soosan Geranmayeh سوسن گرانمایه SosanGeranmayeh@yahoo.com No Department of Optomtery, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه اپتومتری، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Yasin Larni یاسین لرنی yassin_15049@yahoo.com No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Maryam Habibi مریم حبیبی habibi.maryam2020@yahoo.com No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. Pourya Yaghmaei پوریا یغمایی poorya_yaghmaei@yahoo.com No Department of Physiotherapy, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.