fa اثربخشی معنادرمانی گروهی بر اضطراب مرگ و امید به زندگی سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی شهر کرمان روانشناسی Psychology پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>اهداف</strong> با توجه به روند روبه‌رشد جمعیت سالمندان، رفع مشکلات آن‌ها ازجمله مشکلات روانی، ضروری به نظر می‌رسد. از آنجا که افزایش اضطراب مرگ و کاهش امید به زندگی در دوران سالمندی شایع‌تر است، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی گروهی بر اضطراب مرگ و امید به زندگی سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی شهر کرمان انجام شد.<br> <strong>مواد و روش ها</strong> جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی شهر کرمان بود. از این جامعه دو مرکز امیرالمؤمنین و مهرآذین به ‌طور تصادفی انتخاب شد و سپس با مراجعه به این دو مرکز، ۳۰ نفر (۱۸ زن و ۱۲ مرد) به طور تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام ۱۵ نفر) تقسیم شدند. به گروه آزمایش، معنادرمانی گروهی در ده جلسه (هر جلسه ۹۰ دقیقه) آموزش داده شد. گروه کنترل در این مدت مداخله‌ای دریافت نکردند. هر دو گروه قبل و بعد از اجرای آزمایش به پرسش‌نامه امید به زندگی میلر (۱۹۹۷) و مقیاس اضطراب مرگ ((BDI پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش‌های آماری نظیر فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد و تحلیل کواریانس چندمتغیره تجزیه‌و‌تحلیل شدند.<br> <strong>یافته ها</strong> نتایج نشان داد معنادرمانی گروهی می‌تواند بر اضطراب مرگ سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی در سطح معناداری ۰۱/P<۰ تأثیر داشته باشد. همچنین معنادرمانی گروهی می‌تواند بر امید به زندگی سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی در سطح معناداری ۰۱/P<۰ تأثیر داشته باشد.<br> <strong>نتیجه گیری</strong> بر اساس نتایج این پژوهش، معنادرمانی گروهی می‌تواند برای کاهش اضطراب مرگ و افزایش امید به زندگی سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی و افزایش سلامت روانی آنان استفاده شود. با توجه به تأکیدهای خاص معنادرمانی بر زمان حال و همچنین معنای رنج برای سالمندان، استفاده از آن در ارتقای سلامت اجتماعی سالمندان اهمیت خاصی دارد.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;"><strong>Objectives</strong> Due to the growing elderly population, it is important to solve the problems faced by the elderly, including their mental health problems. Since the increase in death anxiety and the decrease in life expectancy is more common in the elderly, this study aimed to investigate the effectiveness of group logotherapy on death anxiety and life expectancy of the elderly living in boarding houses in Kerman.<br> <strong>Methods & Materials</strong> The study population consisted of all elderly people in Kerman. By visiting two centers of Mehrazin and Amiralmeomenin in Kerman, 30 elderly people (18 female and 12 male) were selected and randomly assigned to experimental and control groups (each n = 15). The experimental group was provided group logotherapy for ten sessions (each session of 90 minutes). The control group received no intervention. Both before and after the test, the participants were asked to respond to Miller&rsquo;s Life Expectancy Scale (1997) and Death Anxiety Scale. The data were analyzed using statistical methods such as frequency, percentage, mean and standard deviation, and covariance multivariate analysis.<br> <strong>Results </strong>The results showed that group therapy has a significant impact on death anxiety in the elderly (P<0.01). The group therapy was also found to affect the life expectancy of the elderly at a significance level of P<0.01.<br> <strong>Conclusion</strong> Overall, based on the results of this research, group therapy was found to reduce death anxiety and life expectancy in elderly people living in boarding houses and subsequently, improve their mental health. Due to the special emphasis of logotherapy on the present and the meaning of suffering for the elderly, it is important to use it for promoting social well-being of older people.</p> <p dir="LTR"></p> معنادرمانی گروهی, اضطراب مرگ, امید به زندگی, سالمندان مقیم مراکز شبانه‌روزی Group Logotherapy, Death Anxiety, Life Expectancy, Elderly. 220 231 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1893-1&slc_lang=fa&sid=1 Amir Hossein Hajiazizi امیرحسین حاجی عزیزی Fatemepourebrahim@gmail.com No Department of Counseling Psychology, School of Human Sciences, Assumption University, Bangkok, Thailand. گروه روانشناسی مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اسامپشن، بانکوک، تایلند. Behnaz Bahmani بهناز بهمنی manzari.v63@gmail.com No Department of Clinical Psychology, Faculty of Economics and Social Sciences, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. گروه روانشناسی بالینی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. Nafiseh Mahdi نفیسه مهدی mahdinaffis@gmail.com No Department of Educational Psychology, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran. گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Vahid Manzari Tavakoli وحید منظری توکلی manzari.v63@gmail.com Yes Department of Educational Sciences, Farhangian University of Kerman, Kerman, Iran. گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان استان کرمان، کرمان، ایران. Adibeh Barshan ادیبه برشان manzari.v63@gmail.com No Department of Psychology, Faculty of Psychology and Education, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.