fa تأثیر تمرین‌های نوروفیدبک بر بهبود زمان واکنش مردان سالمند غیرفعال کاردرمانی Occupational therapy پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف</strong> با افزایش سن زمان واکنش افراد در اثر ناتوانی در پیش‌بینی درست محرک افزایش خواهد یافت که این عمل شناختی با ورود به مرحله سالمندی شدیدتر می‌شود. برنامه نوروفیدبک از طریق تنظیم ناهنجاری‌های امواج مغزی به صورت خودتنظیمی، می‌تواند عملکرد شناختی افراد را تحت تأثیر قرار دهد. هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر تمرین‌های نوروفیدبک بر بهبود زمان واکنش سالمندان مرد غیرفعال است.<br> <strong>مواد و روش ها</strong> این تحقیق از نوع نیمه‌تجربی است. تعداد 18 نفر مرد سالمند با میانگین سنی (12/3&plusmn;38/65) انتخاب و به‌طور مساوی و کاملاً تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. به منظور ارزیابی زمان واکنش شرکت‌کنندگان از دستگاه زمان واکنش YB-1000 استفاده شد. هر دو گروه در سه مرحله (پیش‌آزمون و آزمون میانی و پس‌آزمون) آزموده شدند. آزمودنی‌های گروه تجربی دوازده جلسه در تمرین‌های نوروفیدبک شامل افزایش توان بتا و کاهش توان تتا شرکت کردند. به منظور حذف اثر تلقین، گروه کنترل نیز در همان شرایط قرار گرفت، اما فقط امواج ضبط‌شده تمرین‌های گروه تجربی را به عنوان تمرین مشاهده کردند.<br> <strong>یافته ها </strong>نتایج حاصل از آزمون تحلیل عاملی کوواریانس نشان داد در قیاس با گروه کنترل، تمرین‌های نوروفیدبک (افزایش موج بتا و کاهش موج تتا) موجب بهبود معنادار (05/0>P) در عملکرد زمان واکنش گروه آزمایش شد.<br> <strong>نتیجه گیری</strong> تمرین‌های نوروفیدبک، با استفاده از بازداری یا تقویت فعالیت امواج مغزی و همچنین بهبودی در استفاده مفید از حافظه می‌تواند به عنوان یک روش تمرینی مؤثر در بهبود پردازش‌های شناختی نظیر زمان واکنش سالمندان مدنظر قرار گیرد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives </strong>Given the reduction of the ability to correctly predict stimuli, the aging process is often associated with an increase in reaction time. This is particularly more pronounced in the elderly. The neurofeedback program can influence the cognitive function and physical performance by auto-tuning the brain wave abnormalities. The main objective of the current study was to investigate the impact of neurofeedback exercises upon the improvement of the reaction time in elderly, passive males.<br> <strong>Methods & Materials</strong> The study was a quasi-experimental research in which 18 elderly males, with an average (SD) age of 65.38 (3.12) years, were selected and randomly assigned in experimental and control groups. A YB-1000 reaction timer was used to evaluate the reaction time of the subjects across 3 sets of measurements (pretests, midtests, and posttests). The subjects in the experimental group participated in 12 neurofeedback exercise sessions (increase of beta and decrease of theta powers). To eliminate the impact of empathy, the control group was subject to a similar training plan in which they only observed the recorded waves of the experimental group exercises.&nbsp;<br> <strong>Results </strong>Statistical analysis of the results based on the MANCOVA test demonstrated a significant improvement in the reaction time of the experimental group compared with the control group following the neurofeedback exercising (P<0.5).<br> <strong>Conclusion</strong> Based on the reinforcement or inhibition of the brain waves as well as the improvement of the memory use, neurofeedback exercises can serve as an effective means to improve the cognitive processes (e.g. the reaction time) of the elderly.</p> نوروفیدبک, امواج مغزی, زمان واکنش, سالمند Neurofeedback, Brain wave, Reaction time, Elderly 550 557 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1895-2&slc_lang=fa&sid=1 Sajad Parsaei سجاد پارسایی sajadparsaei93@gmail.com Yes Department of Sport Psychology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Shahid Chamran, Ahvaz, Iran. گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. Nahid Shetab Bushehri ناهید شتاب بوشهری harati701025@yahoo.com No Department of Sport Psychology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Shahid Chamran, Ahvaz, Iran. گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. Saeed Alboghebish سعید آلبوغبیش alboogebysh@gmail.com No Department of Sport Psychology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Shahid Chamran, Ahvaz, Iran. گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. Somayeh Rezaeimanesh سمیه رضایی منش s.rezaeemanesh@gmail.com No Department of Sport Psychology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Shahid Chamran, Ahvaz, Iran. گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران. Parisa Barati پریسا براتی parisab1362@gmail.com No Department of Sport Psychology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Shahid Chamran, Ahvaz, Iran. گروه روانشناسی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهیدچمران اهواز، اهواز، ایران.