fa تأثیر تمرین تنفسی دیافراگمی بر عملکرد ریوی در سالمندان مبتلا به بیماری‌های انسدادی مزمن ریه مدیریت توانبخشی Rehabilitation Management پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>اهداف </strong>بیماری انسدادی مزمن ریه یکی از مهم‌ترین بیماری‌های پیش‌رونده ریوی است. آشکار است که اختلال عملکرد دیافراگم یک عامل مهم در بدترشدن و پیشرفت علائم در بیماران دارای انسداد مزمن ریه است. به همین دلیل تأثیر تمرین تنفسی دیافراگمی بر برخی از عوامل ریوی در این بیماران بررسی شد.<br> <strong>مواد و روش ها</strong> در این پژوهش نیمه‌تجربی از نوع قبل و پس از آزمون ۱۶ بیمار مرد با میانگین و انحراف معیار سنی ۵۷۴&plusmn;۵۵ مبتلا به انسداد مزمن ریه، با شدت متوسط به صورت در دسترس و هدفمند انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه هشت‌نفره (آزمایش دیافراگمی و گروه کنترل) تقسیم شدند. از وسایل آزمایشگاهی و پرسش‌نامه اطلاعات فردی برای کنترل معیارهای ورود استفاده شد. توسط وسایل آزمایشگاهی حداکثر فشار دمی، FEV۱ و تعداد تنفس در دقیقه اندازه‌گیری شد. تمرین تنفسی به مدت هشت هفته و هفته‌ای سه جلسه روی گروه آزمایش اعمال شد. گروه کنترل هیچ تمرینی را انجام ندادند. پس از پایان تمرینات، عوامل ریوی دوباره اندازه‌گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده‌های به‌دست‌آمده از تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.<br> <strong>یافته ها</strong> یافته‌ها بیانگر آن است که تمرین تنفسی دیافراگمی بر عوامل ریوی تأثیر داشته و معنادار است (۰/۰۱=P). در گروه کنترل در هیچ‌یک از متغیرها بهبودی مشاهده نشد (۰/۰۵˃P).<br> <strong>نتیجه گیری</strong> نتایج مطالعه ما نشان داد تمرین تنفسی موجب بهبود الگوی تنفسی بیماران می‌شود و باید در برنامه بازتوانی ریوی این بیماران گنجانده شود.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objectives </strong>Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) is one of the most important progressive pulmonary disorders. Diaphragmatic dysfunction is an essential factor in the worsening and progression of symptoms in patients with COPD. Therefore, we investigated the effect of diaphragmatic respiratory training on some pulmonary indexes in these patients.<br> <strong>Methods & Materials</strong> This quasi-experimental study type with pretest-posttest design, 16 male patients (Mean&plusmn;SD=55 &plusmn; 5.4 y) with moderate COPD were selected through convenient sampling method and were randomly divided into two groups of 8 (diaphragmatic training and control group). A demographic questionnaire was used to control the inclusion criteria. Maximal inspiratory pressure, forced expiratory volume in 1 second, and respiratory rate per minute were measured by laboratory equipment. The training group performed the respiratory exercises 3 sessions per week for 8 weeks. The control group did not do any exercise. After the end of training, the pulmonary indexes were re-evaluated. Statistical data were analyzed by ANOVA and Tukey&#39;s post hoc test in SPSS21.<br> <strong>Results </strong>The results indicated that diaphragmatic respiratory exercises had a significant effect on pulmonary indexes (P=0.001). There was no improvement in any of the variables in the control group (P ˃ 0.05).<br> <strong>Conclusion </strong>Diaphragmatic respiratory training seems to play an essential role in improving the respiratory indexes of patients with pulmonary disease. The results of our study showed that respiratory training improves the respiratory function of patients and should be included in the pulmonary rehabilitation program for these patients.</div> تمرین تنفسی, حداکثر فشار دمی, بیماری انسدادی مزمن ریه Breathing exercises, Maximal inspiratory pressure, Chronic obstructive pulmonary disease 332 341 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2229-1&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Amini مجتبی امینی mjtb.amini@yahoo.com 0000-0001-9936-4952 No Department of Physical Education and Sports Science, Faculty of Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Mandana Gholami ماندانا غلامی gholami_man@yahoo.com 0000-0001-8960-4123 Yes Department of Physical Education and Sports Science, Faculty of Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Hosein Aabed Natanzi حسین عابد نطنزی h-abednatanzy@srbiau.ac.ir No Department of Physical Education and Sports Science, Faculty of Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Nader Shakeri نادر شاکری n.shakeri@srbiau.ac.ir No Department of Physical Education and Sports Science, Faculty of Humanities and Social Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Hamidreza Haddad حمیدرضا حداد hhaddad@yahoo.com No Department of Internal Medicine, Faculty of Medical Sciences, Qazvin University of Medical Sciences, Qazvin, Iran. گروه پزشکی داخلی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.