fa خودکارآمدی و فشار مراقبتی مراقبان عضو خانواده سالمندان مبتلا به آلزایمر در تهران عمومى General پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>اهداف: </strong>پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی‌تحلیلی از نوع همبستگی است که با هدف کلی تعیین خودکار آمدی و فشار مراقبتی و بررسی ارتباط آن‌ها در مراقبین عضو خانواده سالمندان مبتلا به آلزایمر مقیم در منزل شهر تهران، در سال 1384 انجام پذیرفته است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش‌ها: </strong>در این مطالعه 81 نفر از مراقبین عضو انجمن آلزایمر ایران بودند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسش‌نامه مشتمل بر اطلاعات فردی؛ سنجش خود کار آمدی و فشار مراقبتی مراقبین عضو خانواده بود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> یافته‌ها نشان داد اکثریت واحدهای مورد مطالعه را زنان 60 درصد، با نسبت همسری 56 درصد، متاهل 64 درصد، در سطح تحصیلات سیکل 39 درصد، خانه‌دار 55 درصد که با سالمند تحت مراقبت در یک خانه به سر می‌برند (52درصد) تشکیل می‌داد. 45 درصد این واحدها برای ارائه مراقبت آموزش رسمی نداشتند و 53 درصد نیز از ارایه مراقبت به سالمند خود راضی بودند این در حالی بود که 36 درصد آنان سلامت خود را بد ارزیابی نموده و 35درصد نیز مدعی ابتلا به اختلالات روان بودند. مهم‌ترین نیاز مراقبتی مراقبین را نیاز به آموزش تشکیل دادته و از نظر آنان اولین اولویت مراقبت‌دهی به سالمندانشان حمایت و مراقبت روحی و روانی، و به ترتیب در درجات بعدی حمام دادن و رعایت نظافت بیمار قرار داشت. میانگین خودکارآمدی 66.96 (106-29) و فشار مراقبتی 39.43 (65-17) محاسبه شد. این دو متغیر با هیچ‌یک از متغیرهای منظور در مشخصات فردی مرتبط نبود و بین دو متغیر همبستگی معنی‌دار 0.539 با <span dir="LTR">P=0.01</span> برقرار بود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری:‌</strong> یافته‌ها نشان داد که دو متغیر خودکارآمدی و فشار مراقبتی مفاهیمی کاملا فردی بوده و به برآورد و ادراک کلی فرد از خود بستگی دارد. از سوی دیگر اگر چه مراقبت از سالمند مبتلا به آلزایمر امری استرس‌آور محسوب می‌شود. لیکن ارزیابی مراقبین از این استرس به گونه‌ای نیست که مراقبین، آن را غیر قابل رویارویی تعبیر کنند. به‌طوری‌که میانگین در حد متوسط فشار مراقبتی و ارتباط مثبت آن با احساس خودکارآمدی نشان‌دهنده تعبیر بالنسبه مثبت مراقبین از استرس مراقبت می‌باشد. یافته‌های این مطالعه با یافته سایر محققین در حوزه مراقبت همخوان بود.</p> <p dir="LTR" style="text-align: justify;">This study with a co relational design has conducted to determine relationship between caregiving strain and self-efficacy in family caregiver of patient with Alzheimer. Accessible sample of the study consisted of 81 family caregivers that all of them were member of Iranian Alzheimer Association. Data was gathered by demographic, self-efficacy and care giving strain questioners. Findings showed the most of the subjects were female (%60), spouse of care giving recipient (56%), married (64%), reside in same household (55%), 49% under high school education, 45% of them haven&#39;t taken formal courses about the care of the patients, 53% of them were satisfied about providing of care, 36% reported bad health status. The most important caring needs consisted education for better care providing. the Mean of self-efficacy was 66/96 (29-106) and strain 39/43 (17-65). There were not any relations between strain and self-efficacy with demographic variables. There was positive significant Pearson correlation (r=0/539, p=O/ 01) between self-efficacy and strain. Findings indicated that self-efficacy and care giving strain are subjective and individualized concepts. Care giving to elderly patients is a stressful event but moderate co-relationship shows that caregivers apprise the stress of care giving as a constructive and controllable manner.</p> خودکارآمدی, فشار مراقبتی, مراقبین عضو خانواده Care giving, Strain, Self-efficacy 26 33 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-29&slc_lang=fa&sid=1 Farahnaz Mohamadi Shahbalaghi فرهناز محمدی شاهبلاغی Yes Iranian Research Centre on Ageing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات سالمندی ایران، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.