fa بررسی مقایسه‌ای کیفیت زندگی براساس شدت آفازی ناشی از سکته مغزی در سالمندان ساکن منزل: کیفیت زندگی سالمندان در شدت‌های مختلف آفازی گفتاردرمانی Speech therapy پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong>اهداف</strong> سالمندی طبیعی با افت‌هایی در حوزه‌های جسمانی، حسی، روانی‌حرکتی و شناختی همراه است. این‌گونه کاهش‌های طبیعی هر گاه با بیماری مزمنی همچون آفازی ناشی از سکته مغزی همراه گردد، می‌تواند کیفیت زندگی فرد را بیشتر تحت تأثیر قرار ‌دهد. هدف این مطالعه بررسی و مقایسه کیفیت زندگی سالمندان ایرانی مبتلا به سکته مغزی در شدت‌های مختلف آفازی بود.&nbsp;<br> <strong>مواد و روش ها</strong> مطالعه حاضر به‌صورت مقطعی در سال 1401-1402 با مشارکت 56 فرد فارسی زبان دارای آفازی 60 سال به بالا انجام شد که با بسته آزمون تشخیصی زبان‌پریشی فارسی نسخه غربالگری بالینی (P-DAB-1) در سه شدت خفیف (21 نفر)، متوسط (14 نفر) و شدید (21 نفر) دسته‌بندی شدند. شرکت‌کنندگان عمدتاً از شهر تهران و تعدادی کمی از شهرهای شیراز، کرمان و آمل به شیوه نمونه‌گیری غیرِاحتمالی انتخاب شدند. سپس مقیاس کیفیت زندگی در سکته و آفازی (SAQOL-39) توسط افراد دارای آفازی تکمیل گردید. جهت تحلیل داده‌ها، ابتدا از آزمون‌های آماری توصیفی مانند میانگین و انحراف‌معیار برای خلاصه‌سازی و توصیف ویژگی‌های اصلی داده‌ها استفاده شد. برای تعیین نرمال بودن داده‌ها از آزمون شاپیرو ویلک بهره گرفته شد. جهت بررسی تفاوت‌های بین گروه‌ها، آزمون آنووای یک‌طرفه به‌کار رفت و برای شناسایی گروه‌های متفاوت از آزمون تعقیبی توکی استفاده گردید. برای بررسی تأثیر گروه سنی و مدت‌زمان گذشته از سکته مغزی بر کیفیت زندگی بیماران، از تحلیل کواریانس استفاده گردید. متغیرهای گروه‌های سنی و مدت‌زمان گذشته از سکته به‌عنوان متغیرهای مستقل و نمره کیفیت زندگی به‌عنوان متغیر&nbsp;وابسته درنظر گرفته شدند. همچنین، برای بررسی رابطه بین متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون بهره‌مند شدیم. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 انجام شد و سطح معنی‌داری برای تمامی آزمون‌ها 0/05 و برای ضریب همبستگی 0/001 لحاظ گردید.<br> <strong>یافته ها </strong>30 مرد و 26 زن با میانگین سنی 68/61 (دامنه سنی 60-90 سال)، میانگین مدت‌زمان گذشته از سکته 18/30 ماه (دامنه 1-120 ماه) در مطالعه حاضر شرکت کردند. بین آفازی شدید و خفیف در نمره کل کیفیت زندگی و خرده‌مقیاس ارتباطیِ SAQOL-39، همچنین میان آفازی متوسط و شدید در خرده‌مقیاس فیزیکی تفاوت معنی‌دار مشاهده شد (0/05>P)، اما در خرده‌مقیاس روانی-اجتماعی و انرژی تفاوت معنی‌دار وجود نداشت (0/5<p).>P 0/37=r)، ابعاد روانی اجتماعی (0/36=P<0/001, r) ارتباط مستقیم متوسط و در مورد ابعاد فیزیکی و انرژی (0/001>r=0/23, P)، نیز ارتباط مستقیم ضعیف بود.<br> <strong>نتیجه گیری</strong> با افزایش شدت آفازی، نمره کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به سکته مغزی کاهش می‌یابد. این نتایج اهمیت توجه به شدت بیماری را در ارزیابی کیفیت زندگی سالمندان مد نظر قرار می‌دهد و می‌تواند راهنمایی برای مداخلات درمانی و حمایتی باشد.<br> &nbsp;</p).></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Objectives </strong>Natural aging is accompanied by declines in physical, sensory, psychomotor, and cognitive domains. When these declines occur along with stroke-induced aphasia, it can significantly affect an individual&rsquo;s quality of life (QoL). This study aimed to examine the relationship of aphasia severity with QoL in Iranian older adults with stroke-induced aphasia.<br> <strong>Methods & Materials</strong> This correlational study with a cross-sectional design was conducted in 2022-2023 on 56 Persian-speaking people aged 60 and older diagnosed with aphasia, classified into three severity levels: Mild (n=21), moderate (n=14), and severe (n=21) using the clinical screening version of the Persian diagnostic aphasia battery (P-DAB-1). Participants were mainly selected from Tehran city, with a small number from Shiraz, Kerman, and Amol cities using a non-probability sampling method. Subsequently, the Stroke and Aphasia QoL scale (SAQOL-39) was completed by the participants. To analyze the data, descriptive statistics (Mean&plusmn;SD), one-way ANOVA followed by Tukey&rsquo;s post-hoc test, ANCOVA (for controlling the effects of age groups and time post-stroke), and Pearson&rsquo;s correlation test in SPSS software, version 26, with a significance level set at 0.05.<br> <strong>Results </strong>Participants were 30 men and 26 women, with a mean age of 68.61 years and a mean post-stroke time of 18.30 months. Significant differences were observed between severe and mild aphasia groups in the total SAQOL-39 score and its communication domain, and between moderate and severe aphasia groups in the physical domain (P<0.05). No significant differences were noted in the psychosocial and energy domains (P>0.05). Age (P=0.466) and time post-stroke (P=0.209) showed no significant impact on QoL. The total SAQOL-39 score (r=0.37) and its domains of communication (r=0.51), psychosocial (r=0.36), physical (r=0.23), and energy (r=0.23) had a significant correlation with aphasia severity (P<0.001).&nbsp;<br> <strong>Conclusion </strong>As the severity of aphasia increases, the QoL of Iranian older people with stroke-induced aphasia declines. These findings underscore the importance of considering aphasia severity in evaluating the QoL of older adults in Iran, and can be useful for therapeutic and supportive interventions.&nbsp;<br> &nbsp;</div> آفازی, سکته, کیفیت زندگی, سالمندی, شدت شاخص بیماری Aphasia‌, Stroke, Quality of life (QoL), Aged, Severity of illness index 610 623 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4038-1&slc_lang=fa&sid=1 Zahra Babaei زهرا بابائی zahra_babaiy71@yahoo.com 0009-0009-7960-5961 No Department of Speech Therapy, Faculty of Rehabilitation Sciences, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Fariba Yadegari فریبا یادگاری fa.yadegari@uswr.ac.ir 0000-0002-7262-2920 Yes Department of Speech Therapy, Faculty of Rehabilitation Sciences, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران. Mohsen Vahedi محسن واحدی mohsenvahedi540@gmail.com 0000-0002-4645-6770 No Substance Abuse and Dependence Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. مرکز تحقیقات سوء مصرف و وابستگی به مواد، دانشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.