fa وضعیت اضطراب و افسردگی و احساس خوب‌بودن روانی، در سالمندان شهری منطقۀ تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی در تهران عمومى General پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> این پژوهش به بررسی مؤلفه‌های سلامت روان، ازقبیل اضطراب و افسردگی و احساس روانی خوب‌بودن، در گروه‌های مختلف سنی سالمندان ساکن شهر تهران می‌پردازد. دستاوردهای این مطالعه، با تعیین میزان اختلالات روانی، در تبیین اولویت‌های مراقبتی در گروه‌های سنی سالمندان، به سیاست‌گذاری‌های بهداشتی ضروری آنان کمک می‌کند.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>مواد و روش‌ها:</strong> این مطالعۀ توصیفی‌تحلیلی، به روش تصادفی، در سال ۱۳۸۹، دربارۀ ۴۰۲ سالمند شصت‌ساله و بیشترِ ساکن شهر تهران، در منطقۀ تحت پوشش دانشگاه علوم‌پزشکی شهید بهشتی انجام گرفت. پرسش‌نامه‌ها به روش مصاحبۀ چهره‌به‌چهره و در چند نمونۀ خاص، با مصاحبۀ تلفنی تکمیل شد. ابزارهای جمع‌آوری داده‌های پرسش‌نامه، در سه قسمت اطلاعات دموگرافیک و تست ابزار سنجش اختلالات اضطراب و افسردگی (Kessler-K6) و پرسش‌نامۀ تست احساس خوب‌بودن روانی Yeild بوده است. برای تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۱۵ و نیز نرم‌افزار Stata و آزمون‌های آماری تست تی، one-way ANOVA و مدل رگرسیون رتبه‌ای چند متغیره (ordered regression polytomos) استفاده شده است.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که در چهار هفتۀ گذشته ۱۰/۹درصد سالمندان، همیشه یا اکثر اوقات اختلالات اضطراب و افسردگی شدیدی داشته و حدود نیمی از سالمندان ۴۶٫۵درصد، ازنظر اختلالات اضطراب و افسردگی، در حد متوسطی قرار داشتند. از ۶۰ تا ۷۹سالگی، با افزایش سن سالمند، میزان اختلالات اضطراب و افسردگی نیز افزایش یافت؛ درحالی‌که این میزان، از سن ۸۰ سال به بالا روند نزولی داشت. به‌جز گروه سنی اول (۶۹-۶۰ سال) در سایر سنین، میزان اختلالات اضطراب و افسردگی زنان بیشتر از مردان بود. در بررسی احساس خوب‌بودن روانی، به‌ترتیب، احساس کسالت و اظهار تنهایی و احساس افسردگی، از شکایات بسیار شایع‌تر سالمندان بود. کمتر از نیمی از سالمندان (۴۳/۱درصد) ازنظر احساس روانی خوب‌بودن، در حد متوسط بوده و حدود ۱۷درصد در حد بد و نامناسب بودند. نتایج آنالیز رگرسیون نشان داد که متغیر‌های جنس (۰/۰۱۲=P) و وضعیت مسکن (P=۰/۰۰۴) و بازنشستگی همراه با مستمری (P=۰/۰۴۸) به‌طور معنی‌داری به‌مثابه متغیرهای تأثیرگذار بر اختلالات اضطراب و افسردگی سالمندان تحت مطالعه بودند. فقط متغیر میزان درآمد سالمندان، بر میزان احساس خوب‌بودن روانی تأثیر معنی‌داری داشت. درمقایسۀ شاخص‌های اختلالات اضطراب و افسردگی و احساس خوب‌بودن روانی، تفاوت معنی‌داری بین سالمندان دو گروه سنی ۶۴-۶۰ و ۶۹-۶۵ ساله به‌دست نیامد. تمام اختلالات یا بیماری‌های مزمن تحت بررسی بر میزان اختلالات اضطراب و افسردگی سالمندان تأثیرگذار بودند؛ درحالی‌که فقط بیماری‌های عضلانی و اسکلتی و درد و خستگی، با احساس خوب‌بودن روانی ارتباط معنی‌داری داشتند.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> عوامل مهم‌ مؤثر بر مشکلات روحی و روانی سالمندان، با میزان درآمد آنان ارتباط دارد. به‌عبارتی زنان و سالمندانِ بدون مسکن که هنوز در خانه‌های استیجاری سکونت دارند، سالمندانی که درآمد خود را کافی نمی‌دانند، افراد کم سواد و بدون درآمد و سالمندانی که تنها زندگی می‌کنند، استرس و مشکلات روحی و اضطراب و افسردگی بیشتری دارند و احساس خوب‌بودن روانی در آنان کمتر است.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> the present study describes assessing mental health status (anxiety, depression, and psychological wellbeing) of old people in different age groups in tehran metropolitan city. The outcomes of this study could help to health policy makers to develop of better health policy in gerontology field by determine of priorities of mental care in different age groups of old people.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods & Materials:</strong> this was a cross sectional study in 2010. The participants were (n=402) aged 60 years old and over which have underrepresented from Shahid Beheshti University. The survey methods were via face-to-face interviews, and just in a few cases as telephone interviews. The instrument to data collection included demographic questionnaire, k6 and yeild tools. Data analyzed by Stata and SPSS ver.15 through t-test, one-way anova. Regression models applied as well.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> based on results in the past 4 weeks,10.9% of elderly had sever anxiety or depression symptoms and about half of them (46.5%) had moderate psychological distress. The rate of psychological distress increased with age growing, specifically in 60- 79 years old however, this rate declined from age of 80 years and over. Psychological distress levels among elderly women were more than old men in all age groups, except of 60-69 years old people. Regarding psychological wellbeing, feeling of tireless, lone less, and depression are the most common complain of house dowelling old people in tehran metropolitan area. As the results show 43.1% elderly participants were in moderate level and 17% of them were in the bad level of psychological wellbeing. Based on regression model, sex (P=0.012), housing (P=0.004), and retirement salary (P=0.048) were significant variables that effect on psychological distress. The income rate was only important component that effect on psychological wellbeing of elderly participants. There was no significant different between aged groups 60-64 and 65-69 in psychological distress. All disorders or chronic disease in elderly had effect on anxiety and depression symptoms in old people however, only musculoskeletal disease, pain, and tireless had significant impact on psychological wellbeing in elderly</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> the important components that effect on mental health of elderly related to fragile elderly from aspect of socio economic factors. Based on the results of this study old women, homeless elderly or old people that living in renting home or in other wise have not enough income to alive, low educated elderly and also alone old people had more psychosocial distress symptoms and less psychological wellbeing. Meanwhile, the rate of income had the most important role to have a happiness feeling among old people in participants.</p> سالمند, اضطراب و افسردگی, احساس خوب‌بودن روانی, شهر تهران Elderly, Anxiety and depression symptoms, Psychological wellbeing 66 73 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-424-1&slc_lang=fa&sid=1 Mahtab Alizadeh مهتاب علیزاده mahtabalizadeh@yahoo.com Yes Department of Biostatistics and Epidemiology Health, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. Mostafa Hoseini مصطفی حسینی No of Bio-Statistics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران. Davood Shojaeizadeh داود شجاعی‌زاده No Department of Health Education, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences گروه آموزش و ارتقاء سلامت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Azam Rahimi اعظم رحیمی No Tehran University of Medical Sciences, Iran دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Masome Arshinchi معصومه آرشین‌چی No Tehran University of Medical Sciences, Iran دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران Hosein Rohani حسین روحانی No School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences گروه آموزش و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران