fa بررسی میزان شیوع و عوامل مرتبط با زمین‌خوردن در سالمندان بالای 55 سال شهر شیراز عمومى General پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> یکی از شایع‌ترین مشکلات سالمندان، زمین‌خوردن است، زمین خوردن ممکن است بر بهداشت و سلامت جسمی و روحی فرد اثر بگذارد و برای جامعه و فرد یکسری مشکلات اقتصادی و اجتماعی ایجاد کند. در این مطالعه شیوع زمین‌خوردن در افراد کهنسال و عوامل مرتبط با آن بررسی شد.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;<strong>مواد و روش‌ها:</strong> در یک تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و به روش مقطعی، 750 فرد کهنسال بالای 55 سال ساکن شهر شیراز (409 زن، 34 مرد، میانگین سنی 67/32 سال) با روش نمونه گیری آسان، در مطالعه شرکت کردند. براساس اطلاعات مورد نیاز مطالعه، یک فرم جمع‌آوری اطلاعات تهیه شد که شامل اطلاعاتی در مورد مشخصات کلی فرد و سابقه زمین‌خوردن در یک سال گذشته و عوامل احتمالی مرتبط با زمین خوردن بود. آنالیز داده‌های آماری توسط آزمون‌های C&rlm;hi-square ،Mann-Whitney و همچنین روش رگرسیون لجستیک انجام شد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>یافته‌ها:</strong> میزان شیوع زمین خوردن در این مطالعه %33/6 برای افراد بالای 55 سال بود. %20/4 افراد فقط یک بار زمین‌خوردن داشتند و&nbsp;%13/2 زمین خوردن مکرر داشتند بین زمین‌خوردن افراد با سن (0/016 =P)، جنسیت (0/001>P)، قند خون بالا (0/008=P) و سرگیجه (0/001>P) از لحاظ آماری ارتباط معنی‌داری وجود داشت. اما بین زمین خوردن افراد با بیماری سیستم عصبی، بیماری روماتیسمی، فشار خون بالا، آرتروز، بیماری قلبی، استفاده از عصا و استفاده از عینک از لحاظ آماری ارتباط معنی‌داری وجود نداشت. (0/05=P) و پوکی استخوان (0/024=P) وجود داشت. همچنین استفاده از عصا (0/023=P) و آرتروز (0/048=P) با زمین خوردن همراه با آسیب ارتباط داشتند.</p> <p style="text-align: justify;">&nbsp;<strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج حاصل از مطالعه فوق بیانگر این مطلب است که یک سوم افراد بالای 55 سال مقیم جامعه در طی یک سال زمین افتادن را تجربه می کنند و عواملی از جمله قند خون بالا و سرگیجه خطر زمین خوردن را در سالمندان به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهند. با برنامه‌ریزی جهت کنترل این عوامل می‌توان میزان زمین‌خوردن کهنسالان و عوارض و مشکلات بعد از آن را کاهش داد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> Falling down is one of the most common problems that involve old people. It may affect the physical, emotional and social aspects of individual&rsquo;s health and may cause economical and social problems for individuals and society.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Methods & Materials:</strong> In a cross sectional study, 750 old people with ages of 55 or more, living in the city of Shiraz (409 female, 341 male, mean ages 67.32 year) with a convenience sampling method took part in this study. A questionnaire was designed to gather the information about the history of falling down on past year, its complications and the possible associated factors. Chi square and Mann_ Witeny test and logistic regression method was used to analyze the study data.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Results:</strong> the prevalence of falling down was 33.6%. 20.4% of people had single falling down and 13.2% of them had recurrent falling down. There were significant correlations between falling down and age (P=0.016), sex (P<0.001), diabetes (P=0.008), vertigo (P<0.0001). However no significant correlation was found between falling down with arthritis, heart disease, nervous system disease, rheumatologic disease, hypertension and use of cane and glass. There were significant correlation between recurrent falling down and sex (P=0.021), vertigo (P<0.0001) and osteoporosis (P=0.024). Also, use of cane (P=0.023) and arthritis (P=0.048) were associated with falling down with injury.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Conclusion:</strong> According to results of this study, one third of old people over 55 year living in the community experienced falling down within one year. Diabetes and vertigo increased the risk of falling down in elderly population. Planning for controlling these risk factors can reduce the rate of falling down and its associated problems and complications.</p> شیوع, عوامل مرتبط, زمین‌خوردن, سالمند Prevalence, Factors, Accidental falls, Aged 64 70 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-553-1&slc_lang=fa&sid=1 Ali Ghanbary علی قنبری ghanbary@sums.ac.ir No Shiraz University of Medical Sciences دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز Nasrin Salehi Dehno نسرین صالحی‌دهنو nsalehi358@gmail.com Yes Faculty of Rehabilitation Sciences, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. Farzaneh Moslemi Haghighi فرزانه مسلمی حقیقی moslemif@sumsn.ac.ir No Shiraz University of Medical Sciences دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز Maede Torabi مائده ترابی mtorabi1365@gmail.com No Shiraz University of Medical Sciences دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز