fa تأثیر دو شیوه تمرینی تکلیف دوگانه بر تعادل سالمندان: توانایی اختصاص توجه مدیریت توانبخشی Rehabilitation Management پژوهشي Research <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> ناتوانی در اختصاص توجه به تعادل در تکالیف هم‌زمان، باعث زمین‌خوردن سالمندان می‌شود؛ بنابراین، هدف تحقیق حاضر مقایسه اثرات دو شیوه تمرینی تکلیف دوگانه بر تعادل افراد سالمند بود.<br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> تحقیق حاضر از نوع تحقیقات نیمه‌تجربی بوده است. شرکت‌کنندگان این تحقیق را 36 نفر از سالمندان 65 سال و بالاتر واجد شرایط شهر کرمان که شرایط انتخاب و ورود به تحقیق را داشتند، تشکیل می‌دادند. افراد منتخب براساس نمره پیش‌آزمون برگ به‌طور تصادفی به 3 گروه 12 نفری، تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی شامل گروه تمرینی تکلیف دوگانه با اولویت ثابت، گروه تمرینی تکلیف دوگانه با اولویت متغیر و گروه کنترل بودند. گروه تجربی تمرینات را به‌مدت 4 هفته و هفته‌ای 3 جلسه انجام دادند که مدت زمان هر جلسه تمرینی 45 دقیقه بود. تمرینات شامل سه دسته فعالیت‌های ایستادنی، انتقالی و راه‌رفتن بود که براساس دو اصل دشواری تکلیف حرکتی و ایمنی فرد و تقسیم‌بندی تکلیف حرکتی جنتایل انجام شد. برای بررسی تعادل در سالمندان، آزمون زمان راه‌رفتن و نشستن در دو شرایط تکلیف منفرد و دوگانه و نیز آزمون تعادلی برگ مورداستفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از تحلیل کوواریانس، آزمون تعقیبی بونفرونی و نسخه 18 نرم‌افزار SPSS در سطح معنی‌داری 0/05&ge;P استفاده شد.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد در آزمون تعادلی عملکردی و آزمون زمان راه‌رفتن و نشستن در شرایط تکلیف منفرد، بین گروه کنترل و گروه تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و متغیر تفاوت معناداری وجود داشت (0/05&ge;P)، به‌طوری‌که دو گروه تمرینی تکلیف دوگانه، عملکرد بهتری را نسبت به گروه کنترل نشان دادند. &nbsp;علاوه‌براین، نتایج در مورد آزمون زمان راه رفتن و نشستن در شرایط تکلیف دوگانه نشان داد که بین گروه کنترل و گروه تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و متغیر و همچنین بین دو گروه تمرینی تکلیف دوگانه با اولویت ثابت و متغیر تفاوت معناداری وجود داشت <span style="text-align: justify;">(0/05&ge;P).</span><p). .="" 05="" br=""></p).></p> <p style="text-align: justify;"><p). .="" 05="" br=""><strong>نتیجه‌گیری:</strong> با توجه به اینکه یافته‌ها نشان‌دهنده برتری تمرینات با تکلیف دوگانه به نسبت تمرینات منفرد و همچنین تمرینات تکلیف دوگانه با اولویت متغیر به نسبت تکلیف دوگانه با اولویت ثابت در شرایط تکلیف دوگانه است؛ بنابراین، به‌نظر می‌رسد علاوه‌بر نظریه ظرفیت محدود توجه که توجیه‌کننده افت عملکرد در نتیجه اجرای تکالیف هم‌زمان است، سازوکارهای دیگری نیز در این فرایند درگیر است که توانایی اختصاص و توجه در اجرای تکالیف به‌صورت هم‌زمان توجیه‌کننده این برتری و تفاوت است. ازاین‌رو می‌توان با طراحی تمرینات تعادلی مبتنی‌بر روش‌های تکلیف دوگانه، به‌ویژه تمریناتی مبتنی‌بر توانایی تغییر توجه، توانایی‌های شناختی و تقسیم مناسب توجه به این تکالیف را بهبود بخشید و با بهبود این توانایی‌ها خطر زمین‌خوردن را در این قشر از جامعه کاهش داد.</p).></p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> The inability to allocate attention to balance when performing concurrent tasks may cause the&nbsp;older adults to fall. Therefore, thisstudy aimed to investigate the effect of 2 types of dual-task training on the&nbsp;balance of older adults.<br> <strong>Methods & Materials:</strong> This quasi-experimental study included 36 eligible older adults (aged>65 years) living&nbsp;in Kerman City, Iran. The selected participants were randomly divided into 3 groups based on the Berg balance&nbsp;scale scores, and each group consisted of 12 older adults. Our training groups comprised dual-task group&nbsp;under fixed priority, dual-task group under variable priority balance training, and control group. The experimental groups received 45-minute individualized training session, 3 times a week for 1 month (4 weeks). The&nbsp;training comprised of 3 kinds of activities: standing, transferring, and walking. The training was administered&nbsp;based on 2 principles of difficulty of moving task and individual&rsquo;s safety as well as corresponding with the&nbsp;classification of Gentile&rsquo;s moving task. We used the Berg balance test and sitting and walking times test for 2&nbsp;conditions of single and dual tasks to evaluate balance in older people.&nbsp;For data analysis, we performed analysis of covariance and Bonferroni post hoc test.<br> <strong>Results:</strong> It was found that there were significant differences (P&le;0.05) between the control group and dual-task&nbsp;groups with fixed and variable priorities with regard to the balance performance test and the time of walking&nbsp;and sitting under single-task condition. In other words, 2 dual-task groups had better performance than the&nbsp;control group. However, no significant difference was seen between the 2 training groups of dual-task (P>0.05)&nbsp;with fixed and variable priorities in the test of the single-task condition. Moreover, the results of tests of sitting&nbsp;and walking time under dual-task condition showed significant differences between the control group and the&nbsp;dual-task groups with fixed or variable priorities and also between the 2 dual-task training groups with fixed&nbsp;and variable priorities (P&le;0.05).<br> <strong>Conclusion:</strong> The superiority of training with dual-task over single one and the superiority of dual-task training&nbsp;with variable priority over the fixed one (under dual-task condition) may be due to the &ldquo;limited capacity of&nbsp;attention&rdquo; theory, which explains the reduction in performance when performing imultaneous tasks. This difference&nbsp;and dominance may also be explained by other mechanisms, such as the capability of attention and&nbsp;focus on doing tasks simultaneously, involved in this process. Therefore, by designing balance training based&nbsp;on dual-task methods, especially training based on the ability to turn the focus of cognitive capabilities and&nbsp;their suitable allocation, the attention to these tasks improves and consequently, the risk of falling decreases&nbsp;in the older adults.</p> سالمندی, تعادل, تکلیف دوگانه, اختصاص توجه Aging, Balance, Dual-task, Allocated attention 30 43 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1145-1&slc_lang=fa&sid=1 Hesam Iranmanesh حسام ایرانمنش hesam.iranmanesh@stu.um.ac.ir Yes Department of Motor Behavior and Sport Management, Faculty of Sport Science, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran. گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. Elaheh Arab Ameri الهه عرب عامری eameri@ut.ac.ir No Department of Motor Behavior, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Mahmood Sheykh محمود شیخ proshiekh@yahoo.com No Department of Motor Behavior, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Hamideh Iranmanesh حمیده ایرانمنش hamideh_iranmanesh@yahoo.com No Department of Motor Behavior and Sport Management, Faculty of Sport Science, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran. گروه رفتار حرکتی و مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.