fa مقایسه تأثیر تعداد جلسات تمرینات آبی بر عوامل زیستی-حرکتی و تعادل سالمندان کم‌تحرک مدیریت توانبخشی Rehabilitation Management كاربردي Applicable <p style="text-align: justify;"><strong>اهداف:</strong> کاهش ظرفیت‌های جسمانی و عملکردی ازجمله عوامل خطرآفرین در افتادن، معلولیت، آسیب‌دیدگی یا مرگ سالمندان به‌شمار می‌رود. تمرین در آب یکی از روش‌های مطرح‌شده به‌منظور بهبود عملکرد سالمندان است. برای سالمندان انجام برخی از فعالیت‌ها در خشکی و مشکلات و خطرات آسیب‌دیدگی را به‌همراه دارد. با درنظرگرفتن دوره زمانی طولانی‌تر بازیافت در سالمندان و نبودِ امکان برخی سالمندان برای شرکت در فعالیت‌های بدنی به‌ویژه تمرین در آب، دست‌کاری تعداد جلسات تمرین در آب از اهمیت فراوانی برخوردار است. هدف این تحقیق مقایسه تأثیر تعداد جلسات تمرینات آبی در هفته بر شاخص‌های تعادلی و عملکردی سالمندان کم‌تحرک بود.&nbsp;<br> <strong>مواد و روش‌ها:</strong> پژوهش حاضر کاربردی و روش آن نیمه‌تجربی بود. در این مطالعه 36 مرد سالمند با میانگین سنی 2/15&plusmn;64/36 سال، قد 4/32&plusmn;165/05 سانتی‌متر، وزن 3/73&plusmn;62/89 کیلوگرم و شاخص توده بدنی 1/72&plusmn;23/12 مترمربع داوطلبانه انتخاب شدند. ارزیابی‌های اولیه پس از امضای فرم رضایت‌نامه شخصی انجام شد. سپس آزمودنی‌ها به‌صورت تصادفی در سه گروه 12نفری گروه دوجلسه‌ای و سه‌جلسه‌ای و گروه کنترل تقسیم شدند و برنامه تمرین آبی شش‌هفته‌ای اجرا شد. در آغاز و پایان برنامه تمرینات شاخص‌های تعادلی و عملکردی، قدرت اندام تحتانی و انعطاف‌پذیری موردارزیابی قرار گرفتند. برای بررسی اختلاف در پیش‌آزمون و پس‌آزمون هر گروه از آزمون تی زوجی و برای مقایسه نتایج در سه گروه با یکدیگر از آزمون آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه (ANOVA) استفاده شد. همچنین تمامی عملیات آماری با استفاده از نسخه 17 نرم‌افزار SPSS در سطح معنی‌داری 0/05&ge;P محاسبه شد.&nbsp;<br> <strong>یافته‌ها:</strong> نتایج حاکی از آن است که در عامل‌های تعادل پویا و ایستا و توانایی حرکتی بین گروه دوجلسه‌ای و سه‌جلسه‌ای تمرین در هفته تفاوت معنی‌دار وجود ندارد (<span style="text-align: justify;">0/05&le;P</span>). ازسوی‌دیگر قدرت و انعطاف‌پذیری گروه سه‌جلسه‌ای در مقایسه با گروه دو‌جلسه‌ای تفاوت معنی‌داری نشان داد (<span style="text-align: justify;">0/05</span>&ge;P). علاوه‌براین یافته‌های آزمون تی زوجی نشان داد در تمامی عامل‌ها بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون هر دو گروه تجربی تفاوت معناداری وجود دارد <span style="text-align: justify;">(</span><span style="text-align: justify;">0/05</span><span style="text-align: justify;">&ge;P)</span>. بااین‌حال در گروه کنترل این تفاوت معنادار نبود <span style="text-align: justify;">(</span><span style="text-align: justify;">0/05&le;P</span><span style="text-align: justify;">)</span>. درهرصورت در پس‌آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون عوامل قدرت و انعطاف‌پذیری گروه سه جلسه تمرین آبی در هفته در مقایسه با گروه دو جلسه تمرین در هفته، افزایش به‌مراتب بیشتری را نشان داد.<br> <strong>نتیجه‌گیری:</strong> به‌نظر می‌رسد در سالمندان کم‌تحرک &nbsp;بعد از اجرای فعالیت‌های بدنی در &nbsp;آب، بهبود عوامل جسمانی چون تعادل ایستا و پویا و توانایی حرکتی از حجم تمرین بیشتر از تعداد جلسات تمرینی تأثیر می‌پذیرد. البته افزایش تعداد جلسات تمرینی می‌تواند دیگر عوامل جسمانی از قبیل قدرت و انعطاف‌پذیری را به‌میزان مشابه یا بیشتری افزایش دهد.</p> <p style="text-align: justify;"><strong>Objectives:</strong> The loss of physiological and functional capacity is a risk factor for falls, disability, and injury or death in the elderly. Water base-exercise (WEX) is one of the proposed methods for improving the performance of the elderly. The aim of this research was to study the effect of water base-exercise frequency on the balance and functional indices of untrained elderly man.<br> <strong>Methods & Materials:&nbsp;</strong>&nbsp;This was a semi-experimental study consisting of 36 elderly men within the age group of 64.36&plusmn;2.15 years, height 165.05&plusmn;4.32 cm, weight 62.89&plusmn;3.73 kg, and BMI 23.12&plusmn;1.72, who volunteered to participate in the study. Prior to the initial assessment, each participant gave their written personal consent. Then the subjects were randomly divided into three groups of 12 members each: 2 d&middot;wk^-1, 3 d&middot;wk^-1, and control group. The water training protocol was followed for six weeks. Functional and balance parameters including flexibility, and strength of the lower extremities were evaluated before and after the completion of the training protocol. The differences in pretest and posttest for each group were examined using the paired t-test and one-way ANOVA was used for comparison among the three groups. The value of P<span dir="RTL">&ge;</span>0.05 was considered significant. SPSS 17 software was used for carrying out all statistical operations.&nbsp;<br> <strong>Results:</strong> The search indicated that the factor of static and dynamic balance and movement ability between the 2 d&middot;wk^-1 and 3 d&middot;wk^-1 WEX groups were not significantly different (P&ge;0.05). On the other hand, lower extremity strength and flexibility in the 3 d&middot;wk^-1 WEX group was significantly different from the 2 d&middot;wk^-1 (P<span dir="RTL">&ge;</span>0.05). Although the t-test results revealed significant differences (P<span dir="RTL">&ge;</span>0.05) between pretest and posttest scores of the experimental group, this difference was non-significant in the control group (P&ge;0.05).&nbsp;<br> <strong>Conclusion:&nbsp;</strong>It was concluded that the balance and movement ability factors of elderly people are highly affected by the volume of practice to training frequency. However, the increase in training frequency could improve other physical factors such as muscle strength and flexibility in the elderly.</p> توانایی حرکتی, شاخص زیستی-حرکتی, انعطاف‌پذیری, قدرت اندام تحتانی Motor ability, Bio-motor indices, Flexibility, Strength of the lower extremities 330 339 http://salmandj.uswr.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1215-1&slc_lang=fa&sid=1 Rasoul Dokht Abdiyan رسول دخت عبدیان rasoulabdiyan11@gmail.com Yes Department of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Esmaeil Naseri Mobaraki اسماعیل ناصری مبارکی naseri.esmaiel@yahoo.com No Department of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Godratollah Bagheri قدرت الله باقری ghbagheri@ut.ac.ir No Department of Human Resource Management and Behavioral Sciences, Campus Farabi, University of Tehran, Qom, Iran گروه مدیریت منابع انسانی و علوم رفتاری، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایران. Azize Ahmadi عزیزه احمدی ahmadi_a87@yahoo.com No Department of Sport Physiology, Faculty of Physical Education and Sports Sciences, University of Tabriz, Tabriz, Iran. گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.