دوره 10، شماره 4 - ( زمستان 1394 )                   جلد 10 شماره 4 صفحات 102-111 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khanlary Z, Maarefvand M, Heravi Karimoo M, Biglarian A. Study of the Effect of Social Work Intervention on the Elderly Abuse Reduction. Salmand. 2016; 10 (4) :102-111
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-1017-fa.html
خانلری زهرا، معارف‌وند معصومه، هروی کریموی مجیده، بیگلریان اکبر. بررسی اثربخشی مداخله مددکاری اجتماعی بر کاهش آزار سالمندان . مجله سالمندی ایران. 1394; 10 (4) :102-111

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-1017-fa.html


1- کارشناسی ارشد گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
2- دکتر گروه مددکاری اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، ma.maarefvand@uswr.ac.ir
3- دانشیار مرکز تحقیقات ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎی ﺳﺎﻟﻤﻨﺪی، داﻧﺸﻜﺪه ﭘﺮﺳﺘﺎری و ﻣﺎﻣﺎﻳﻲ، داﻧﺸﮕﺎه ﺷﺎﻫﺪ، تهران، ایران.
4- دانشیار گروه آمار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران.
چکیده:   (2304 مشاهده)

اهداف: افزایش آزار سالمندان در کشورهای در‌حال‌توسعه از جمله ایران، به مشکلی بهداشتی تبدیل خواهد شد. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر مداخله مددکاری اجتماعی با رویکرد شناختی-رفتاری بر کاهش تجربه آزار سالمندان بود.
مواد و روش‌ها: 29 سالمند در دو گروه مداخله (14=n) و کنترل (15=n) شرکت کردند. سالمندان و خانواده در قالب یک کارآزمایی بالینی از شهریورماه تا دی‌ماه 1393 وارد پژوهش شدند و به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله، مداخله 5 جلسه‌ای مددکاری اجتماعی را با رویکرد شناختی-رفتاری مبتنی‌بر خانواده دریافت کردند. پرسش‌نامه «سوءرفتار نسبت به سالمندان در خانواده» برای ارزیابی سالمندآزاری در پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به‌کارگرفته رفت. از تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر و آزمون ویل‌کاکسون برای تحلیل داده‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: همه شرکت‌کنندگان، تجربه حداقل یک نوع آزار را گزارش کردند و 75/9درصد آنها فرزندان خود را به‌عنوان «آزارگر» معرفی کردند. تحلیل واریانس با اندازه‌های مکرر نشان داد که مددکاری اجتماعی شناختی-رفتاری مبتنی‌بر خانواده در کاهش نمره کل سالمندآزاری مؤثر بوده است. آزمون ویل‌کاکسون کاهش معناداری را در خرده‌مقیاس‌های غفلت مراقبتی (0/01=P)، سوءرفتار روان‌شناختی (0/003=P)، سوءرفتار مالی (0/01=P)، سلب اختیار (0/005=P) و غفلت مالی (0/02=P) گروه مداخله نشان داد. درحالی که مداخله در مورد سوءرفتار جسمی (0/31=P) اثربخش نبوده است.
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که مددکاری اجتماعی شناختی-رفتاری مبتنی بر خانواده بر کاهش آزار سالمندان مؤثر است. برای پژوهش‌های بعدی پیشنهاد می‌شود پژوهش مشابه با نمونه بزرگ‌تر و پیگیری 3 و 6 ماهه انجام گیرد. 

متن کامل [PDF 4576 kb]   (1318 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مددکاری
دریافت: ۱۳۹۴/۶/۱۶ | پذیرش: ۱۳۹۴/۹/۵ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۱۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb