XML English Abstract Print


1- دانشگاه آزاد اسلامی
2- دانشگاه آزاد اسلامی ، Reza_ismaeelzadeh@yahoo.com
چکیده:   (58 مشاهده)
اهداف: با افزایش طول عمر افراد، اهمیت ارتقاء سلامت و افزایش کیفیت ­زندگی بیشتر می‌شود. تحقیق حاضر باهدف مقایسه تأثیر فعالیت ورزشی بر ابعاد کیفیت­ زندگی سالمندان شرکت کننده در برنامه­ تعامل بین ­نسلی انجام شد.
مواد و روش­ها: این تحقیق از نوع نیمه­ تجربی با طرح پیش­ آزمون-پس ­آزمون بود. نمونه‌ی تحقیق شامل150 سالمند با میانگین سنی 50/4±78/71 سال و ساکن شهر مشهد در سال 1396 بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در سه گروه شامل دو گروه تجربی و یک گروه شاهد تقسیم شدند. گروه­ های تجربی به مدت هشت هفته در دو نوع برنامه­ بین­ نسلی شرکت کردند. افراد گروه شاهد فعالیت روزمره را انجام می­دادند. ابزار جمع ­آوری اطلاعات در این مطالعه شامل پرسشنامه­ های متغیرهای جمعیت­ شناختی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و کیفیت­ زندگی سالمندان بود. داده ­ها با استفاده از روش واریانس دوطرفه و مقایسه زوجی تجزیه ‌و تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان­ داد که تعامل بین­ نسلی به‌عنوان متغیر مستقل دارای تأثیرات معنی­ داری بر ابعاد جسمی، محیطی، روانی و اجتماعی کیفیت زندگی بود (001/P≤). همچنین در بررسی اثر تعاملی بین سطوح متغیر­های مستقل و متغیرهای جمعت شناختی بر کیفیت زندگی هیچ اثر معنی ­داری مشاهده نشد و در بین دو جنس نتایج یکسان مشاهده شد (05/0P≥).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته­های این مطالعه، می‌توان از برنامه‌های بین­ نسلی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل تقویت‌کننده ابعاد کیفیت­زندگی سالمندان به‌ویژه افرادی که در معرض انزوای اجتماعی و تنهایی هستند، نام برد؛ لذا ضروری است که در برنامه ­ریزی ­های کلان کشور برنامه­ های بین­ نسلی بیشتر موردتوجه قرار گیرد.
متن کامل [PDF 2614 kb]   (13 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: رفاه اجتماعی
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۸/۳/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb