دوره 13، شماره 5 - ( شماره ویژه 1398 )                   جلد 13 شماره 5 صفحات 638-651 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Na'emani F, Esmaiil Zali M, Sohrabi Z, Fayaz-Bakhsh A. Prevalence of Risk Factors for Falls Among the Elderly Receiving Care at Home . sija. 2019; 13 (5) :638-651
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-1612-fa.html
نعمانی فاروق، اسماعیل زالی مراد، سهرابی زهرا، فیاض بخش احمد. بررسی‌ فراوانی عوامل خطرآفرین سقوط در سالمندان گیرنده خدمات درمانی در منزل در سال 1396 . سالمند: مجله سالمندی ایران. 1398; 13 (5) :638-651

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-1612-fa.html


1- گروه علوم مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی تهران، تهران، ایران.
2- گروه پژوهشی سبک زندگی و مدیریت سلامت در منزل، جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی تهران، تهران، ایران.
3- مرکز تحقیقات تروما و جراحی سینا، بیمارستان سینا، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی‌درمانی تهران، تهران، ایران. ، fayaz@tums.ac.ir
چکیده:   (109 مشاهده)
اهداف سالمندان در معرض بیشترین خطر سقوط و زمین‌خوردن قرار دارند. به منظور طراحی و اجرای مداخله‌های مؤثر و کاهش صدمات ناشی از زمین‌خوردن در سالمندان، لازم است اهمیت نسبی هریک از عوامل خطرزا معلوم شود. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی اثرگذاری هریک از عوامل خطر سقوط در میان سالمندان دریافت‌کننده خدمت از یکی از مراکز ارائه خدمات درمانی در منزل در شهر تهران انجام شد.
مواد و روش ها این مطالعه از نوع توصیفی‌تحلیلی و به صورت مقطعی انجام شد. در این مطالعه 400 نفر از سالمندان، از طریق نمونه‌گیری طبقه‌بندی‌شده و به صورت تصادفی از 22 منطقه کلانشهر تهران انتخاب شدند. از طریق پرسش‌نامه محقق‌ساخته، اطلاعات مرتبط با خطر سقوط در جمعیت هدف، جمع آوری شد. پرسش‌نامه دو بخش سؤالات جمعیت‌شناختی و سؤالات مربوط به متغیر‌های پژوهش در هفت بُعد (شامل 60 سؤال) داشت. داده‌ها با نسخه 19 نرم‌افزار SPSS و با آزمون‌های آماری توصیفی و استنباطی مناسب آنالیز و تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها از مجموع شرکت‌کنندگان در این مطالعه (004n=)، 5/52 درصد زن بودند و میانگین و انحراف معیار سنی سالمندان مورد مطالعه 8±78 بود. فراوانی سقوط در سالمندان نمونه‌گیری‌شده 28 درصد (112 مورد از 400 مورد) بود. از بین سالمندانی که زمین خورده بودند (112‌n=) 64 نفر(1/57 درصد) زن و میانگین و انحراف معیار سنی آن‌ها 5/7±80 بود. از این بین 82 درصد در داخل منزل با سقوط مواجه شده بودند و محل‌هایی از منزل که بیشترین فراوانی‌های سقوط در آن‌ها رخ داده بود، شامل حمام (6/19 درصد)، سرویس بهداشتی (18 درصد)، اتاق خواب (18 درصد) و پذیرایی (16 درصد) بود. از نظر ناحیه بدن، در ناحیه لگن (8/26 درصد)، دست (3/22 درصد) و پا (6/19 درصد) بیشترین آسیب‌دیدگی ملاحظه شد. درمجموع 8/43 درصد از زمین‌خوردن در سالمندان به بستری‌شدن در بیمارستان با طول دوره‌های مختلف و درصدهای متفاوت منجر شد؛ به این صورت که 9/44 درصد بین 1 تا 5 روز، 7/36 درصد بین 6 تا 10 روز و 4/18 درصد بین 11 تا 15 روز در بیمارستان بستری شده بودند. رابطه معنادار آماری بین سقوط و هیچ‌یک از عوامل خطر پزشکی، سبک زندگی و محیطی مشاهده نشد.
نتیجه گیری درصد زیادی از سالمندان که دچار سقوط شده بودند در بیمارستان بستری شده بودند و درصد زیادی از آن‌ها مدت زیادی را بستری بوده‌اند که باعث تحمیل هزینه‌های زیادی بر نظام سلامت شده است. علاوه بر این عوامل، خطر حسی‌حرکتی مؤثرترین عامل زمین‌خوردن سالمندان بود که انجام اقدامات بازتوانی و توان‌بخشی برای سالمندان می‌تواند باعث کاهش این خطرات شود. این مطالعه نشان داد افرادی که ترس از زمین‌خوردن دارند بیشتر سقوط کرده‌اند. بنابراین، در میان عوامل خطر روان‌شناختی باید به این مورد توجه ویژه‌ای شود.
متن کامل [PDF 6140 kb]   (51 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: طب سالمندی
دریافت: ۱۳۹۷/۶/۲۴ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۱۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb