دوره 5، شماره 4 - ( زمستان 1389 )                   جلد 5 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karimi Torghabeh E, Ehsani M, Koozechian H, Mehrabi Y. Effect of 16 Weeks Walking With Different Dosages on Psychosocial Function Related Quality of Life Among 60 to 75 Years Old Men. Salmand. 2011; 5 (4)
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-261-fa.html
کریمی طرقبه الهام، احسانی محمد، کوزه چیان هاشم، محرابی یداله. اثربخشی پیاده‌روی بر عملکرد روانی‌اجتماعی مرتبط با کیفیت زندگی مردان سالمند. مجله سالمندی ایران. 1389; 5 (4)

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-261-fa.html


1- دکتر دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. ، e_karimi_t@yahoo.com
چکیده:   (10937 مشاهده)

اهداف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر پیادهروی بر عملکرد روانی اجتماعی مردان سالمند بود.

مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را سالمندان مرد 60 تا  75 سال ساکن سرای سالمندان کهریزک تشکیل دادند که از نظر جسمانی و سابقه پزشکی سالم ارز یابی شدند. تعداد 80 نفر از سالمندان با توجه به ملاکهای ورود، انتخاب و به طور  تصادفی به سه گروه تجربی (1، 3 و 6 جلسه در هفته، ، هر جلسه 30 دقیقه پیادهروی با شدت متوسط) و یک گروه کنترل (بدون فعالیت بدنی در طی 16 هفته) تقسیم شدند. دو پرسشنامه فرم کوتاه کیفیت زندگی مرتبط با سلامتی (SF-36) و پرسشنامه سنجش علائم افسردگی (GDS-SF) در دو مرحله پیشآزمون و پسآزمون توسط شرکتکنندگان تکمیل شد. ملاکهای ورود آزمودنیها عبارت بودند از: دامنه سنی، داشتن رضایت و تمایل به حضور فعال و منظم در برنامه پیادهروی و برخورداری از سلامت روانی نسبی؛ وهمچنین نداشتن بیماریهای دیابت، قلبی عروقی، پارکینسون، ناهنجاریهای وضعیتی حاد، اختلالات عصب شناختی، اسکلتی عضلانی، فقدان سابقه بیماریهای جدی بهویژه نقص بینایی، نقص در سیستمهای درگیر در تعادل، نداشتن محدودیت حرکتی، ناهنجاریهای کف پا، سابقه جراحی. دادهها با آزمونهای تحلیل واریانس یک طرفه، همبستگی پیرسون و تعقیبی شفه در سطح معنیداری P<0/05 بررسی شدند.

یافتهها: یافتهها نشان دادند عملکرد روانی اجتماعی مردان 60 تا 75 سال، پس از 16 هفته پیادهروی افزایش داشت (F=29/400 و P=0/001). و با افزایش جلسات هفتگی تمرین، اثربخشی پیادهروی نیز بیشتر شد. در حالی که بین گروههای مداخله با تمرین 1 جلسه و 3 جلسه در ارتباط با بهبود عملکرد روانی اجتماعی تفاوت معنیداری مشاهده نشد (P>0/05).

نتیجهگیری: انجام پیادهروی منظم با مقدار تمرینی اثربخش و استاندارد برای سالمندان میتواند زمینه ارتقای کیفیت زندگی آنان را فراهم سازد. از این رو طرحریزی فعالیتهای بدنی نظامدار و منطقی برای سالمندان زیر نظر مربیان آگاه بر پایه یافتههای تحقیق پیشنهاد میشود.

متن کامل [PDF 1072 kb]   (2251 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۹/۴/۲۹ | پذیرش: ۱۳۸۹/۹/۴ | انتشار: ۱۳۸۹/۱۰/۱۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb