دوره 7، شماره 3 - ( پاییز 1391 )                   جلد 7 شماره 3 صفحات 21-29 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kooshyar H, Ghanbari Hashemabadi B A, Esmaili H, Parvandi Z, Ghandeharian F, Habibi R. Effects of Group Reminiscence Therapy on Disability of Nursing Home Residents in Mashhad –Iran 1390. Salmand. 2012; 7 (3) :21-29
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-503-fa.html
کوشیار هادی، قنبری هاشم‌آبادی بهرام‌علی، اسماعیلی حبیب‌الله، پروندی زهرا، قندهاریان فرهاد، حبیبی رحیم. تأثیر خاطره‌گویی گروهی بر معیار ناتوانی در سالمندی، در سالمندان ساکن در خانه‌های سالمندان شهر مشهد، در سال ۱۳۹۰. مجله سالمندی ایران. 1391; 7 (3) :21-29

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-503-fa.html


1- دکتر دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. ، h_kooshiar@yahoo.com
2- دانشیار دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد
3- دانشیار دانشکدۀ بهداشت دانشگاه علوم پزشکی مشهد
4- کارشناسی ارشد دانشکدۀ پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
5- پزشک خانۀ سالمندان سلامتی مشهد
چکیده:   (12072 مشاهده)

اهداف: هدف از تحقیق حاضر، تعیین تأثیر خاطره‌گویی گروهی بر معیار ناتوانیِ سالمندان ساکن در خانه‌های سالمندان شهر مشهد بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعۀ نیمه‌تجربی، ۵۶ نفر از سالمندان ساکن در خانه‌های سالمندان شهر مشهد به روش در دسترس انتخاب شدند. واحدهای پژوهشگر هریک از خانه‌های سالمندان، به‌صورت غیرتصادفی به گروه خاطره‌گویی گروهی (۳۰ نفر) و کنترل (۲۶ نفر) اختصاص داده شدند. به‌این‌ترتیب، ۶ گروه خاطره‌گویی ۴تا۸ نفری تشکیل شد. خاطره‌گویی گروهی، در مدت ۸ هفته، هفتگی برگزار شد و هر جلسه حدود یک ساعت طول کشید. معیار ناتوانی در سالمندی، افسردگی، عملکرد‌شناختی و درد، به‌ترتیب با استفاده از نسخۀ دوم پرسش‌نامۀ سنجش ناتوانی سازمان بهداشت جهانی، مقیاس ۱۵ آیتمی افسردگی سالمندان، آزمون خلاصه‌شدۀ وضعیت روانی و مقیاس دیداری درد اندازه‌گیری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها، از نرم‌افزار SPSS، نسخۀ ۵/۱۱ و آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد.

یافته‌ها: نتیجۀ آزمون‌های آنالیز واریانس با مقادیر تکراری و من‌ویتنی، نشان داد بین تغییرات معیار ناتوانی در سالمندی (P=0/94) و زیرمجموعه‌های آن؛ یعنی برقراری ارتباط و درک‌مطلب (P=0/20) تحرک و جابه‌جایی (P=0/20)، انجام فعالیت‌های خودمراقبتی (P=0/92) سازش و زندگی‌کردن با دیگران (P=0/72) و مشارکت (P=0/88) در دو گروه کنترل و خاطره‌گویی گروهی تفاوت آماری معناداری وجود نداشت.

نتیجه‌گیری: برگزاری ۸ جلسۀ هفتگیِ یک ساعتی برای خاطره‌گویی گروهی، معیار ناتوانی در سالمندی و زیرمجموعه‌های آن را در سالمندان ساکن در خانه‌های سالمندان کاهش نداد. بنابراین، مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می‌شود.

متن کامل [PDF 260 kb]   (2103 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سردبیر
دریافت: ۱۳۹۱/۳/۲۱ | پذیرش: ۱۳۹۱/۶/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۱/۷/۱۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb