دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 1393 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 114-123 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Daliriyan S, Fallahi Khoshkenab M, Norouzi K, Hosseini M A. The Effect of Pet Therapy on Depression of Elderly Resident in Nursing Homes. Salmand. 2014; 9 (2) :114-123
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-595-fa.html
دلیریان شیما، فلاحی خشکناب مسعود، نوروزی کیان، حسینی محمد علی. تاثیر نگهداری از حیوانات خانگی بر افسردگی سالمندان ساکن در آسایشگاه‌های سالمندان . مجله سالمندی ایران. 1393; 9 (2) :114-123

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-595-fa.html


1- کارشناسی ارشد مدیریت پرستاری دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
2- دکتر دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، msflir@yahoo.com
3- استادیار، گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، تهران، ایران.
4- استادیار، گروه مدیریت توان‌بخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توان‌بخشی، تهران، ایران.
چکیده:   (3415 مشاهده)
اهداف: افسردگی از مسائل شایع دوره سالمندی است که میزان آن در سالمندان مقیم آسایشگاه‌های سالمندان، سی تا پنجاه درصد می باشد. روش‌های بسیاری از جمله دارودرمانی برای درمان افسردگی به کار می رود ولی با توجه به اینکه معمولاً سالمندان به علت مشکلات متعدد، داروهای زیادی مصرف می‌کنند، استفاده از روش‌های غیردارویی مانند درمان به کمک حیوانات می‌تواند مورد توجه قرار گیرد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر نگهداری و مراقبت از حیوانات خانگی بر میزان افسردگی سالمندان انجام گردید. 
مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع نیمه‌تجربی بوده که در آن شصت نفر سالمند مقیم سراهای سالمندان به عنوان نمونه‌های پژوهش انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مداخله (29 نفر) و گروه شاهد (31 نفر) تخصیص یافتند. هر دو گروه با ابزار گردآوری داده‌ها شامل: پرسش‌نامه اطلاعات دموگرافیک، آزمون افسردگی سالمندان مورد بررسی قرار گرفتند و سپس مداخله پژوهش شامل برنامه نگهداری از حیوانات طی یک دوره شش هفته‌ای در گروه مداخله انجام گردید و در گروه شاهد این مداخله انجام نشد. در پایان دوره مداخله، مجدداً اعضای دو گروه با آزمون افسردگی سالمندان ارزیابی و نتایج حاصل قبل و بعد از مداخله، با یکدیگر مقایسه شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون‌های کای اسکوئر و تی مستقل و همچنین برای بررسی متغیرها در بین دو گروه از آزمون های تی مستقل استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین افسردگی سالمندان گروه مداخله از 8/55 قبل از مداخله به 4/79 بعد از مداخله کاهش یافت (0/001>P). این در حالی است که در گروه شاهد، قبل و بعد از مداخله تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. مقایسه میانگین نمرات افسردگی در دو گروه پیش از مداخله، تفاوت آماری معناداری را نشان نمی دهد (531/P=0)، درحالی که میانگین نمرات افسردگی پس از مداخله در گروه شاهد به‌طور معناداری بیشتر از گروه مداخله است (001/P=0)
نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر ضمن حمایت از فرضیه‌های تحقیق نشان داد که این مداخله می‌تواند سبب بهبود محسوس و معنادار افسردگی سالمندان شود؛ لذا انجام مداخلات غیرتهاجمی نظیر نگهداری از حیوانات توسط پرستاران می‌تواند ضمن بهبود افسردگی سالمندان زمینه را جهت حضور فعال‌تر آن‌ها در محیط فراهم کند. بنابراین به‌کارگیری گسترده‌تر این نوع مداخله در آسایشگاه‌های سالمندان توصیه می‌شود. ضمناً این مطالعه یک حوزه جدید جهت پژوهش‌ها و خدمات پرستاری ایجاد کرده است.
متن کامل [PDF 787 kb]   (1194 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سردبیر
دریافت: ۱۳۹۲/۱۱/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۳/۲/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۳/۴/۱۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb