دوره 11، شماره 2 - ( تابستان 1395 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 322-329 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.21859/sija-1102322

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Babakhani F, Oladghobadi K, Fatahi F. Effect of Hip Abductor Muscle Fatigue on Static and Dynamic Balance in Elderly Women. Salmand. 2016; 11 (2) :322-329
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-927-fa.html
باباخانی فریده، اولادقبادی کبری، فتاحی فرج‌الله. تأثیر خستگی عضلات دورکننده ران بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند. مجله سالمندی ایران. 1395; 11 (2) :322-329

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-927-fa.html


1- دکتر گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. ، babakhani@yahoo.com
2- گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران.
3- گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
چکیده:   (1831 مشاهده)

اهداف: کنترل پاسچر عبارت است از حفظ اندام‌ها و قسمت‌های مختلف بدن در راستای بیومکانیکی مناسب که به دو شکل ایستا و پویا وجود دارد. خستگی یکی از عواملی است که بر کنترل پاسچر و ثبات بدن تأثیر می‌گذارد. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر خستگی عضلات دورکننده ران بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند است.
مواد و روش‌ها: 25 زن سالمند سالم، بدون‌سابقه افتادن با میانگین سنی 8/5±60/24 سال، وزن 9/54±60/58 کیلوگرم و قد 7/65±153/42 سانتی‌متر در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی‌ها در جلسه اول آزمون‌های تعادل ایستا و پویا را در شرایط عادی (بدون خستگی) انجام دادند. در جلسه دوم ابتدا آزمودنی‌ها در برنامه خستگی عضلات دورکننده ران شرکت کردند و بلافاصله آزمون‌‌های تعادل ایستا و پویا را انجام دادند. به‌منظور مقایسه نتایج تحقیقات قبل و بعد از خستگی از آزمون تی وابسته استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد برنامه خستگی عضلات دورکننده ران به‌طورمعنی‌‌داری نمرات آزمون‌‌های تعادل شامل تعادل ایستا و تعادل پویا را کاهش داده است. همچنین بین نمرات تعادل پویا و ایستا قبل و بعد از خستگی تفاوت معناداری وجود داشت و اندازه اثر برنامه خستگی در هر دو آزمون اندازه اثری بزرگ بود (0/05>P). 
نتیجه‌گیری: کاهش نمرات آزمون‌‌های تعادل ایستا و پویا احتمالاً نشان‌دهنده‌ این است که خستگی عضلات دورکننده ران میزان آسیب و دفعات افتادگی در سالمندان را به‌موجب نداشتن تعادل افزایش می‌دهد.

متن کامل [PDF 3828 kb]   (919 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: کاردرمانی
دریافت: ۱۳۹۵/۱/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۵/۳/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۵/۲/۱۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb