دوره 3، شماره 3 و 4 - ( پاییز و زمستان 1387 )                   جلد 3 شماره 3 و 4 صفحات 22-29 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Aslankhani M A, Shams A, Shamsipour Dehkordi P. Mental, Physical and Mixed Practice Effects on Elderly Static and Dynamic Balance. Salmand. 2008; 3 (3 and 4) :22-29
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-97-fa.html
اصلانخانی محمدعلی، شمس امیر، شمسی پور دهکردی پروانه. مقایسه تمرینات ذهنی، فیزیکی و ترکیبی بر تعادل ایستا و پویای سالمندان سالم. مجله سالمندی ایران. 1387; 3 (3 و 4) :22-29

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-97-fa.html


1- دکتر دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. ، maslankhani@ yahoo.com
چکیده:   (7753 مشاهده)

اهداف: پس از گذشتن از مرز 65 سالگی معمولا سالیانه 10 درصد سالمندان استقلال خود را در یک یا چند فعالیت روزانه از دست می دهند. دلیل این امر اغلب تغییرات پسرونده عصبی - عضلانی است که عامل مهمی در کاهش توانایی تعادل و راه رفتن در این گروه از افراد است. با توجه به آنچه بیان شد، هدف پژوهش حاضر مقایسه تمرینات ذهنی، فیزیکی و ترکیبی بر تعادل ایستا و پویای سالمندان سالم بود.

مواد و روش‌ها: این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با سه گروه آزمایشی است. نمونه آماری این تحقیق را 60 نفر از سالمندان شهرکرد با دامنه سنی 60-70 سال تشکیل دادند، که به صورت تصادفی به سه گروه آزمایشی تقسیم شدند. در این تحقیق جهت اندازه گیری تعادل ایستای سالمندان از آزمون تعادلی لک لک (ایستادن بر روی یک پا) و جهت اندازه گیری تعادل پویای سالمندان از آزمون تعادل پویای SEBT استفاده شد. پس از 8 جلسه تمرین از هر یک از گروه ها پس آزمون که مشابه با مرحله پیش آزمون بود به عمل آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی و به منظور اطمینان از همسانی واریانس ها در مرحله پیش آزمون از آزمون همسانی واریانس ها (آزمون لون) در سطح )P<0/05( استفاده شد.

یافته‌ها: یافته های آماری پژوهش در سه روش تمرینی (ذهنی، فیزیکی و ترکیبی) در تعادل ایستا و پویا نشان داد که بین عملکرد گروه ها در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد. آزمون تعقیبی توکی نیز نشان داد بین گروه ترکیبی با دو گروه دیگر تفاوت معنی داری وجود دارد )P<0/001( و گروهی که به صورت ترکیبی (تمرین ذهنی - فیزیکی) تمرین کرده بودند نسبت به دو گروه دیگر عملکرد بهتری داشتند. همچنین عملکرد گروه تمرین فیزیکی نیز بهتر از گروه تمرین ذهنی بود (P<0/029).

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های تحقیق حاضر که حاکی از پیشرفت گروه تمرین ترکیبی نسبت به دو گروه دیگر است، می توان نتیجه گیری کرد که برای افزایش قدرت عضلانی اندام های تحتانی و بهبود تعادل در سالمندان با استفاده از تمرینات قدرتی ویژه مربیان و مسوولین ذیربط می توانند از این روش تمرینی در برنامه های درمانی خود برای سالمندان بهره گیرند.

متن کامل [PDF 522 kb]   (1775 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۷/۳/۱۲ | پذیرش: ۱۳۸۷/۵/۱۱ | انتشار: ۱۳۸۷/۷/۱۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb