دوره 19، شماره 4 - ( زمستان 1403 )
جلد 19 شماره 4 صفحات 557-544 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه دوره عالی بهداشت عمومی (MPH)، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ،dehdari.t@iums.ac.ir
3- گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2- گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ،
3- گروه بهداشت عمومی، دانشکده علوم پزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
چکیده: (5172 مشاهده)
اهداف هرچند احساس تنهایی در هر گروه سنی ممکن است بروز کند، اما بروز آن در سالمندان بیشتر است. مطالعه کیفی حاضر با هدف تبیین تجربه تنهایی از دیدگاه زنان سالمند مجرد در شهر تهران انجام شد.
مواد و روش ها تحقیق کیفی حاضر در سال 1399-1400 انجام شد. نمونهگیری با استفاده از روش گلوله برفی از 5 منطقه در شمال، مرکز، غرب، جنوب و شرق تهران انجام شد. در این پژوهش، 23 نفر از زنان سالمند 60 تا 70 ساله دارای تجرد قطعی که تاکنون ازدواج نکرده و حداقل به مدت 1 سال بهصورت تنها زندگی میکردند، وارد مطالعه شدند. دادههای این مطالعه توسط مصاحبههای عمیق انفرادی و نیمهساختاریافته جمعآوری و به روش تحلیل محتوایی (از نوع قراردادی) تحلیل شدند. تجزیهوتحلیل دادهها پس از هر مصاحبه شروع شد و معیار توقف نمونه گیری، اشباع اطلاعاتی و عدم ظهور کدهای جدید بود.
یافته ها در کل، 23 مصاحبه انجام شد. میانگین سن سالمندان شرکتکننده در مطالعه 62/1 سال بود. دامنه سنی این افراد بین 60 تا 70 سال بود. پس از آنالیز و کدبندی اطلاعات، درنهایت، مقابله با تنهایی با 2 زیرطبقه (شامل روشهای سازگارانه و روشهای ناسازگارانه مقابله با تنهایی)، پیامدهای تنها زندگی کردن با 2 زیرطبقه (شامل مزایای درکشده و معایب درکشده) و میانجیگرهای مؤثر بر تطابق با تنهایی با 3 زیرطبقه (شامل عوامل اجتماعی، شرایط فیزیولوژیک فرد و وضعیت اجتماعیاقتصادی)، بهعنوان دیگر تجارب شرکتکنندگان ظهور یافتند.
نتیجه گیری شناسایی تجارب زیسته زنان سالمندی که تنها زندگی میکنند میتواند به روشنسازی بهتر نیازهای این گروه از سالمندان و انجام برنامهریزیهای لازم جهت پرداختن به دغدغهها و مشکلات آنها کمک شایانی کند.
مواد و روش ها تحقیق کیفی حاضر در سال 1399-1400 انجام شد. نمونهگیری با استفاده از روش گلوله برفی از 5 منطقه در شمال، مرکز، غرب، جنوب و شرق تهران انجام شد. در این پژوهش، 23 نفر از زنان سالمند 60 تا 70 ساله دارای تجرد قطعی که تاکنون ازدواج نکرده و حداقل به مدت 1 سال بهصورت تنها زندگی میکردند، وارد مطالعه شدند. دادههای این مطالعه توسط مصاحبههای عمیق انفرادی و نیمهساختاریافته جمعآوری و به روش تحلیل محتوایی (از نوع قراردادی) تحلیل شدند. تجزیهوتحلیل دادهها پس از هر مصاحبه شروع شد و معیار توقف نمونه گیری، اشباع اطلاعاتی و عدم ظهور کدهای جدید بود.
یافته ها در کل، 23 مصاحبه انجام شد. میانگین سن سالمندان شرکتکننده در مطالعه 62/1 سال بود. دامنه سنی این افراد بین 60 تا 70 سال بود. پس از آنالیز و کدبندی اطلاعات، درنهایت، مقابله با تنهایی با 2 زیرطبقه (شامل روشهای سازگارانه و روشهای ناسازگارانه مقابله با تنهایی)، پیامدهای تنها زندگی کردن با 2 زیرطبقه (شامل مزایای درکشده و معایب درکشده) و میانجیگرهای مؤثر بر تطابق با تنهایی با 3 زیرطبقه (شامل عوامل اجتماعی، شرایط فیزیولوژیک فرد و وضعیت اجتماعیاقتصادی)، بهعنوان دیگر تجارب شرکتکنندگان ظهور یافتند.
نتیجه گیری شناسایی تجارب زیسته زنان سالمندی که تنها زندگی میکنند میتواند به روشنسازی بهتر نیازهای این گروه از سالمندان و انجام برنامهریزیهای لازم جهت پرداختن به دغدغهها و مشکلات آنها کمک شایانی کند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
سالمند شناسی
دریافت: 1401/11/5 | پذیرش: 1402/10/3 | انتشار: 1403/10/12
دریافت: 1401/11/5 | پذیرش: 1402/10/3 | انتشار: 1403/10/12
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |