Mohammadi-Sarab S, Sadeghipour Roudsari M, Mehrabi Y, Shadrokh A, Taheri Tanjani P. Assessment of Environmental Adaptations for Older Adults in Comprehensive Health Centers Affiliated to Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. , Salmand: Iranian Journal of Ageing. 2026; 21 (3) :444-457
URL:
http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-3144-fa.html
محمدی سراب سوما، صادقی پور رودسری معصومه، محرابی یداله، شادرخ آریانا، طاهری تنجانی پریسا. ارزیابی مؤلفههای مناسبسازی محیطی مراکز خدمات جامع سلامت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در شهر تهران برای سالمندان. ، سالمند: مجله سالمندی ایران. 1405; 21 (3) :444-457
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-3144-fa.html
1- گروه بهداشت عمومی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
2- گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و ایمنی، دانشگاه علومپزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
3- گروه بیولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه یورک، تورنتو، کانادا.
4- گروه پزشکی داخلی، دانشکده پزشکی، واحد توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. ، Dr_parisa_taheri@yahoo.com
چکیده: (2822 مشاهده)
اهداف باتوجه به روند روبهرشد سالمندی در ایران و نقش کلیدی مراکز خدمات جامع سلامت بهعنوان اولین سطح تماس افراد با نظام سلامت، این مطالعه با هدف ارزیابی مؤلفههای مناسبسازی محیطی مراکز خدمات جامع سلامت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی برای سالمندان انجام شد.
مواد و روش ها این مطالعه مقطعی در بهمن و اسفند ماه سال ۱۴۰۳ بر روی تمامی مراکز خدمات جامع سلامت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در تهران انجام شد. دادهها با استفاده از دو ابزار استاندارد سازمان بهداشت جهانی (۲۰۰۸) برای ارزیابی «دسترسپذیری فیزیکی» و «علائم راهنما» بود که روایی و پایایی نسخه فارسی آنها پیشتر تأیید شده است. گردآوری دادهها از طریق مشاهده مستقیم و تکمیل ابزارها انجام و با آمار توصیفی تحلیل شد.
یافته ها در این مطالعه ۵۰ مرکز خدمات جامع سلامت مورد ارزیابی قرار گرفتند؛ بیش از نیمی از مراکز چندطبقه بودند که تنها 12درصد آنها دارای آسانسور بودند. در حوزه دسترسی، همه مراکز به وسایل حملونقل عمومی دسترسی داشتند اما تنها 40 درصد ورودیها دارای سطح شیبدار مناسب بودند و نرده محافظ در کمتر از نیمی از مراکز وجود داشت. خروج اضطراری فقط در 28 درصد از مراکز قابلشناسایی بود و پارکینگ مناسب در 18 درصد از مراکز گزارش شد. سرویس بهداشتی در اغلب مراکز موجود بود، اما تجهیزاتی مانند میله محافظ (2/0) و سیستم هشدار اضطراری (0/0) تقریباً وجود نداشتند. در بخش داخلی، بیشتر مراکز از نور و تهویه کافی، کف غیرلغزنده و علائم خوانا برخوردار بودند، اما وجود ویلچر اضافه بسیار محدود (12/0) بود. ازنظر علائم راهنما، تقریباً همه مراکز دارای تابلوهای واضح و قابلفهم بودند، اما تنها 28 درصد نقشه راهنمای ساختمان داشتند و هیچیک مجهز به علائم بریل نبودند.
نتیجه گیری مطابق یافتههای مطالعه، برخی شاخصهای ساختاری مراکز خدمات جامع سلامت وضعیت مطلوبی دارند، اما نواقص قابلتوجه در ورودیها، سرویسهای بهداشتی و علائم راهنما همچنان وجود دارد. رفع این کاستیها از طریق مناسبسازی زیرساختها و تدوین دستورالعملهای ملی میتواند گامی مؤثر در جهت ارتقای دسترسی، ایمنی و کیفیت خدمات برای سالمندان باشد.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
سالمند شناسی دریافت: 1404/7/16 | پذیرش: 1404/9/25 | انتشار: 1405/4/10