Samadi M J, mohammadian B, Kameli F, Amiri Deloui M. The Effect of Pender Model-Based Education on Self-Management and Quality of Life in Older Adults with Multimorbidity: A Randomized Clinical Trial. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2027; 21 (4)
URL:
http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-3211-fa.html
صمدی محمد جواد، محمدیان بتول، کاملی فاطمه، امیری دلویی معصومه. تأثیر آموزش مبتنی بر الگوی پندر بر خودمدیریتی و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به چند بیماری مزمن: کارآزمایی بالینی تصادفیشده. سالمند: مجله سالمندی ایران. 1405; 21 (4)
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-3211-fa.html
1- گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
2- گروه اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران.
3- گروه پرستاری سلامت جامعه، دانشکده پرستاری، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران. ، M_amiridelui@yahoo.com
چکیده: (85 مشاهده)
اهداف: سالمندان مبتلا به چندبیماری مزمن برای حفظ استقلال و ارتقای کیفیت زندگی نیازمند تقویت خودمدیریتی و آموزش هدفمند هستند. الگوی ارتقای سلامت پندر چارچوبی مؤثر در پرستاری برای طراحی این مداخلات است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر آموزش مبتنی بر این الگو بر خودمدیریتی و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به چندبیماری مزمن انجام شد.
مواد و روشها: این کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه کنترل در سال ۱۴۰۴ بر روی ۶۰ سالمند مبتلا به چندبیماری مزمن تحت پوشش مراکز سلامت شهر گناباد انجام شد. نمونهها به روش در دسترس انتخاب و با بلوکهای چهارتایی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. معیارهای ورود: سن ۶۰ سال و بالاتر، ابتلا به دو یا چند بیماری مزمن (دیابت نوع ۲، بیماری قلبیعروقی، پرفشاری خون) و کسب نمره بالاتر از ۷ در آزمون کوتاه شناختی بود. گروه مداخله شش جلسه ۴۵ دقیقهای آموزش مبتنی بر الگوی پندر دریافت کرد و گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. دادهها پیش از مداخله و ۶ هفته پس از آن با پرسشنامههای جمعیتشناختی، آزمون کوتاه شناختی، پرسشنامه توانایی خودمدیریتی سالمندان و پرسشنامه کیفیت زندگی لیپاد گردآوری شد. تحلیل با آزمونهای تی مستقل، منویتنی یو، کایاسکوئر، ویلکاکسون و تی زوجی در SPSS نسخه ۲۱ انجام شد. سطح معنیداری 0/05p≤ در نظر گرفته شد.
یافتهها: میانگین سنی شرکتکنندگان 2/88±64/91 سال بود و اکثر آنان را زنان تشکیل میدادند. پس از مداخله، میانگین نمره کل خودمدیریتی و تمامی ابعاد آن در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنیداری نشان داد (0/001p<). همچنین، میانگین تغییرات نمره کل کیفیت زندگی و ابعاد آن در گروه مداخله بهطور معنیداری بیشتر از گروه کنترل بود (0/001p<).
نتیجهگیری: آموزش مبتنی بر الگوی ارتقای سلامت پندر موجب بهبود معنادار خودمدیریتی و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به چندبیماری مزمن شد. این مداخله میتواند بهعنوان رویکردی مؤثر در برنامههای پرستاری و مراقبت از سالمندان بهکار رود.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
سالمند شناسی دریافت: 1404/11/14 | پذیرش: 1405/3/27 | انتشار: 1405/12/10