دوره 17، شماره 3 - ( پاییز 1401 )                   جلد 17 شماره 3 صفحات 365-352 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Solhi M, Abolghasemi J, Gholami F. Relationship Between Individual Factors of Empowerment and General Health in Older Adults Attending Neighborhood Houses in Tehran, Iran. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2022; 17 (3) :352-365
URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-2236-fa.html
صلحی مهناز، ابوالقاسمی جمیله، غلامی فاطمه. بررسی رابطه جنبه‌های فردی توانمندسازی با سلامت عمومی در سالمندان مراجعه‌کننده به سراهای محله شهر تهران از سال ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹. سالمند: مجله سالمندی ایران 1401; 17 (3) :365-352

URL: http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-2236-fa.html


1- گروه آموزش و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
2- گروه آمار زیستی ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.
3- گروه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. ، f.qlm@gmail.com
چکیده:   (1364 مشاهده)
اهداف: باتوجه‌به رشد سریع جمعیت سالمندان ضرورت توجه به این گروه٬ بیش‌از‌پیش آشکار می‌شود. توانمندسازی در سلامت عمومی سالمندان نقش مهمی دارد. خودکارآمدی، عزت‌نفس و خودکنترلی نیز از عوامل اصلی مؤثر در توانمندسازی هستند. هدف این مطالعه٬ تعیین رابطه عوامل فردی توانمندسازی با سلامت عمومی در سالمندان مراجعه‌کننده به سراهای محله شهر تهران در سال 1398 تا ۱۳۹۹ است. 
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی که از نوع توصیفی‌تحلیلی است، 320 نفر از زنان و مردان سالمند بالای 60 سال به ‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسش‌نامه 2 بخشی شامل مشخصات فردی و پرسش‌نامه‌های استاندارد سلامت عمومی، خودکارآمدی عمومی٬ عزت‌نفس روزنبرگ و خودکنترلی کوتاه تانجی استفاده شد. داده‌ها در نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و با استفاده از شاخص‌های آماری مرکزی و پراکندگی توصیف و نیز با استفاده از آزمون‌های آماری کای دو و ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی و آنالیز واریانس یک‌طرفه تجزیه‌وتحلیل شد.
یافته ها: میانگین و انحراف‌معیار سنی سالمندان 8/3±‌68/42 و سلامت عمومی 13‌/4±21/95 بود. بین سلامت عمومی، خودکارآمدی عمومی، عزت‌نفس و خودکنترلی٬ همبستگی معنادار منفی یافت شد (0/001>p). بین سلامت عمومی وتحصیلات (0/001>P)، مدت اشتغال (0/002>P) و مسکن (0/001>P) رابطه معناداری وجود داشت. همچنین نتایج رگرسیون چندمتغیره نشان داد متغیرهای وضعیت مسکن ( 0/156=P)، عزت‌نفس (0/001>P)، خودکنترلی (0/001>P) و خودکارآمدی (0/001>P) پیش‌بینی‌کننده معنادار مؤلفه سلامت عمومی هستند.
نتیجه گیری: بین سلامت عمومی، خودکارآمدی عمومی، عزت‌نفس و خودکنترلی همبستگی مشاهده شد. همچنین بین سلامت عمومی، تحصیلات، مدت اشتغال و مسکن رابطه معناداری وجود داشت. براساس نتایج رگرسیون چندمتغیره انجام‌شده، متغیرهای وضعیت مسکن، عزت‌نفس، خودکنترلی و خودکارآمدی عمومی پیش‌بینی‌کننده‌های مؤلفه سلامت عمومی هستند و باید در برنامه‌های ارتقای سلامت سالمندان مدنظر قرار گیرند.
متن کامل [PDF 5992 kb]   (885 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (125 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1400/2/30 | پذیرش: 1400/8/5 | انتشار: 1401/7/19

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشريه سالمند: مجله سالمندي ايران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2023 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb