1- گروه سالمندشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
2- گروه سالمندشناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران ، m.azadbakht@yahoo.com
چکیده: (48 مشاهده)
زمینه و هدف: افزایش سن با کاهش تدریجی عملکرد شناختی همراه است. چالش ها و استرس های دوران سالمندی می تواند این افت شناختی را تسریع کند. شواهد محدودی در راستای ارتباط راهبردهای مقابله ای وحفظ عملکرد شناختی موجود است. این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین راهبردهای مقابلهای با استرس و عملکرد شناختی در سالمندان ساکن جامعه شهر بروجرد انجام شد.
روش پژوهش: این پژوهش، مطالعه ای مقطعی با رویکرد همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان مقیم جامعه شهر بروجرد در سال ۱۴۰۴ بوده و روش نمونهگیری بهصورت تصادفی منظم انجام گرفت. نمونه ای 176 نفری از سالمندان، پرسشنامه راهبردهای مقابلهای اندلر و پارکر و آزمون عملکرد شناختی MMSE را تکمیل کردند. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۲۷ و آزمونهای آماری همبستگی پیرسون، تی مستقل و آنالیز واریانس صورت گرفت.
یافتهها: میانگین(±انحراف معیار) سنی شرکت کنندگان 6/38 ± 68/47 سال بود و اکثر شرکت کنندگان زن، بی سواد، متاهل، و خانه دار بودند. راهبرد مقابلهای غالب در 48/9٪ از شرکت کنندگان از نوع هیجان مدار بود؛ راهبردهای مسئلهمدار (26/7٪) و اجتنابی (24/4٪) بهترتیب در رتبههای بعدی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که عملکرد شناختی با راهبرد مسئلهمدار رابطه مستقیم و با راهبرد هیجانمدار رابطه معکوس دارد (0/001>P).
نتیجهگیری: به نظر می رسد استفاده از راهبردهای مقابلهای مسئلهمدار نقش محافظتی در حفظ عملکرد شناختی سالمندان دارند. بنابراین توصیه میشود آموزش مهارتهای مدیریت استرس و حل مسئله در برنامههای توانمندسازی سالمندان گنجانده شود تا به ارتقای سلامت روانشناختی آنان کمک نماید.
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
سالمند شناسی دریافت: 1404/10/2 | پذیرش: 1405/2/8