Bohlouli H, Azadi M, Hasani F, Qodsi P. Comparing the Effect of Compassion Therapy and Integrated Spiritual Therapy on Existential Anxiety in Older Adults With Chronic Pain. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2026; 21 (1) :154-165
URL:
http://salmandj.uswr.ac.ir/article-1-2908-fa.html
1- گروه روانشناسی، واحد بینالمللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، mehran.azadi@gmail.com
3- گروه مشاوره، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4- گروه روانشناسی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده: (3172 مشاهده)
اهداف سالمندی همواره با دردهای مزمن و اضطراب سپری میشود و در جهت درمان آن راهکاری متعددی بررسی شده است. درزمینه مقایسه راهکارهای درمانی در قشر سالمندان کمتر پژوهشی صورت پذیرفته است و یکی از رویکردهای موردتوجه درمانگران، رویکرد درمان مبتنی بر شفقت است. روش درمانی دیگر الگوی رواندرمانی یکپارچه معنویت است که با ادغام چندین روش درمانی و درونمایهای معنویتوحیدی، میکوشد ارزشهایی را در سالمند احیا کند که توان یکپارچهسازی و انسجام بخشیدن به کل شخصیت سالمند را داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی شفقتدرمانی و درمان یکپارچه معنوی بر اضطراب هستی در سالمندان با درد مزمن انجام شد.
مواد و روش ها پژوهش حاضر از نوع کاربردی و یک طرح نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری مطالعه حاضر را سالمندان دچار درد مزمن در مرکز سالمندان آنوشا واقع در تهران در سال 1402 تشکیل دادند. تعداد افراد نمونه 45 سالمند واجد شرایط بود که بهصورت در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی به 3 گروه 15 نفره (گروه اول تحت درمان شفقتدرمانی، گروه دوم تحت درمان یکپارچه معنوی و گروه سوم گروه کنترل که مداخلهای دریافت نکرد) تقسیم شدند. گروه آزمایش اول پروتکل پل گیلبرت و راسل کولتس را دریافت کرد و گروه آزمایش دوم درمان یکپارچه معنویت با رویکرد شناختیرفتاری پارگامنت را دریافت کرد و گروه کنترل برنامهای را دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب هستی (EAQ) بود. تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 23 انجام شد و روش تجزیهوتحلیل دادهها نیز تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر بود.
یافته ها نتایج پژوهش نشان داد ازنظر جمعیتشناسی در گروههای شفقتدرمانی (6 نفر معادل 40 درصد)، معنویت (7 نفر معادل 46/66 درصد) و کنترل (5 نفر معادل 33/33 درصد)، بیشترین فراوانی مربوط به محدوده سنی 76 الی 80 سال است. همچنین اثر زمان بر نمرات اضطراب هستی در 3 مرحله پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری معنادار است (4/21=(1.27)P>0/01, F ) و این امر نشاندهنده این است که بین 3 مرحله زمانی در نمرات اضطراب هستی تفاوت معناداری وجود دارد.
نتیجه گیری شفقتدرمانی به نسبت درمان یکپارچه معنوی بر اضطراب هستی در سالمندان با درد مزمن مؤثرتر است. پیشنهاد میشود از روش شفقتدرمانی که بهعنوان یکی از روشهای مؤثر غیردارویی در کاهش اضطراب هستی سالمندان با درد مزمن نقش داشته است، بهطور مداوم بهره گرفته شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
روانشناسی دریافت: 1403/5/24 | پذیرش: 1403/10/19 | انتشار: 1405/1/10