مقالات پذیرفته شده در نوبت انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران.
2- گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. ،Dr.Haroonrashidi@iau.ac.ir
2- گروه روانشناسی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران. ،
چکیده: (6 مشاهده)
هدف: سالمندی دوره حساسی است که بررسی ابعاد مختلف سلامت روان در آن اهمیت زیادی پیدا می‌کند. انسجام روانی و شفقت به خود از عواملی است که می‌تواند تأثیر بسزایی بر سلامت‌روان سالمندان داشته باشد. بنابراین این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر انسجام روانی و شفقت به‌خود زنان سالمند انجام شد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش تمامی زنان سالمند شهر تهران در نیمۀ اول سال 1404 بودند. حجم نمونه پژوهش شامل 30 نفر سالمند (65 تا 75 ساله) بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. مقیاسهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس شفقت به خود (نف، 2016) و مقیاس انسجام روانی (آنتونوسکی، 1993) بود. گروه آزمایش بسته درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هیز و همکاران، 2012) را در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای هفتگی دریافت نمودند. داده‌ها با تحلیل کوواریانس تک‌متغیره، با استفاده از نرم‌افزارSPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون در مرحله پس‌آزمون بین دو گروه گواه و آزمایش در متغیرهای انسجام روانی و شفقت به‌خود تفاوت معناداری وجود دارد (0/001>p).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد سبب بهبود انسجام روانی و شفقت به‌خود زنان سالمند می‌شود و نمایانگر افق‌های تازه‌ای در مداخلات بالینی است و می‌توان از آن به‌عنوان یک روش مداخله‌ای مؤثر در بهبود انسجام روانی و شفقت به خود زنان سالمند استفاده کرد.
مواد و روش‌ها: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش تمامی زنان سالمند شهر تهران در نیمۀ اول سال 1404 بودند. حجم نمونه پژوهش شامل 30 نفر سالمند (65 تا 75 ساله) بود که با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. مقیاسهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس شفقت به خود (نف، 2016) و مقیاس انسجام روانی (آنتونوسکی، 1993) بود. گروه آزمایش بسته درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (هیز و همکاران، 2012) را در هشت جلسه 90 دقیقه‌ای هفتگی دریافت نمودند. داده‌ها با تحلیل کوواریانس تک‌متغیره، با استفاده از نرم‌افزارSPSS نسخه 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون در مرحله پس‌آزمون بین دو گروه گواه و آزمایش در متغیرهای انسجام روانی و شفقت به‌خود تفاوت معناداری وجود دارد (0/001>p).
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد سبب بهبود انسجام روانی و شفقت به‌خود زنان سالمند می‌شود و نمایانگر افق‌های تازه‌ای در مداخلات بالینی است و می‌توان از آن به‌عنوان یک روش مداخله‌ای مؤثر در بهبود انسجام روانی و شفقت به خود زنان سالمند استفاده کرد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار نشریه سالمند: مجله سالمندی ایران تحت مجوز Creative Commons
Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
تلفن دفتر نشریه:
تلفن مستقیم:02171732827(تماس فقط روزهای شنبه، یکشنبه و سه شنبه ساعت 10 الی 12) 021221800- داخلی 2827
ایمیل: salmand2010@gmail.com
تلفن ناشر : 02145355000 - 02145355555
