مقدمه
عواملی مانند افزایش امید به زندگی و کاهش میزان باروری باعث افزایش جمعیت سالمندان در سراسر جهان گردیده است، به‌گونه‌ا‌ی که پیر شدن جمعیت به یکی از مهم‌ترین چالش‌های بهداشت در سال‌های کنونی تبدیل شده است [1]. طبق آمار سازمان بهداشت جهانی جمعیت سالمندان دنیا در سال 2050 به 2 میلیارد نفر افزایش می‌یابد، به‌طوری‌که از هر 5 نفر 1 نفر سالمند خواهد بود [2]. نگرانی عمده رشد جمعیت سالمندان، افزایش شیوع بیماری‌های مزمن و ناتوانی‌ها است، یعنی شرایطی که با فرآیند پیری همراه است و نیازمند توجهی خاص می‌باشد [3].
سندرم‌های سالمندی را می‌توان یکی از مسائل موردتوجه طب سالمندی دانست. این سندرم‌ها، گروهی از ویژگی‌ها هستند که در سالمندان شیوع بالایی دارند، اما بیماری در نظر گرفته نمی‌شوند. یکی از این سندرم‌ها، آسیب‌پذیری است [4]. آسیب‌پذیری یک سندرم بالینی توأم با تغییراتی در سیستم‌های فیزیولوژیک متعدد و کاهش ظرفیت ذخایر فیزیولوژیک و اختلال در توانایی پاسخ‌دهی به استرس است [5]. این سندرم با ضعف، کاهش وزن، فرسودگی، کاهش فعالیت روزانه و افزایش بیماری‌ها در فرد همراه است [6]. آسیب‌پذیری پدیده‌ای است که میان سالمندان شایع و با نتایج منفی سلامت همراه است [7]. نشانگان آسیب‌پذیری، ترکیبی از سارکوپنیا، سوء تغذیه، التهاب مزمن، فعالیت بدنی کم و خستگی است [8].
 این سندرم عوارضی چون ناتوانی، وابستگی، افزایش مرگ‌ومیر، اختلالات سلامت روان، بستری شدن مکرر و طولانی‌مدت به دنبال دارد که به کاهش کیفیت زندگی سالمندان منجر می‌شود [9-11]. مطالعات نشان داده است آسیب‌پذیری با متغیرهای سن، جنس و تحصیلات، درآمد سرپرست خانوار، وضعیت تأهل ارتباط دارد و همچنین با افزایش سن به‌طور معنی‌داری افزایش پیدا می‌کند. به‌نحوی‌که در سنین بالاتر از 85 سالگی، میزان شیوع آن به بیش از 30 درصد می‌رسد [12، 13]. شیوع کلی آسیب‌پذیری در سالمندی، در بزرگسالان 65 ساله و بالاتر، در جوامع مختلف، براساس یک مرور نظام‌مند به‌طور متوسط 10/7 با دامنه 4 تا 59/1 درصد گزارش شده است [14].
از هر 4 بیمار سالمندی که تحت درمان قرار دارند، حداقل 1 بیمار به اختلالاتی همچون افسردگی، اضطراب و استرس مبتلا است، اختلالات روان‌شناختی با تأثیرات منفی در سلامت سالمندان می‌توانند زمینه‌ساز بروز سندرم آسیب‌پذیری باشند [15]. این اختلالات می‌توانند بر شدت سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان تأثیر بگذارند و سیر بهبودی را در این بیماران با اختلال مواجه کنند [16، 17]. مطالعات نشان داده‌اند 16 تا 35 درصد از افراد آسیب‌پذیر درجاتی از افسردگی را تجربه می‌کنند [18]. باتوجه‌به تأثیر اختلالات روان‌شناختی بر سندرم آسیب‌پذیری توجه به اختلالاتی همچون افسردگی، اضطراب و استرس در سالمندان آسیب‌پذیر جهت مداخله پیشگیرانه در روند درمانی امری ضروری می‌باشد [19].
مطالعات محدودی در حیطه بررسی ارتباط سندرم آسیب‌پذیری با اضطراب، استرس و افسردگی در سالمندان انجام شده است. ازآنجایی‌که سلامت روان سالمندان و سندرم‌های سالمندی از عوامل بسیار مهم در سلامت عمومی جامعه بوده و باعث مراجعات مکرر این گروه جمعیتی به مراکز ارائه خدمات سلامت به‌خصوص بیمارستان‌ها شده است، بررسی ارتباط سندرم آسیب‌پذیری با اضطراب، استرس و افسردگی در سالمندان و عوامل جمعیت‌شناختی، نتایج ارزشمندی را در اختیار سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان بهداشتی قرار خواهد داد. شناسایی عوامل روان‌شناختی مؤثر بر سندرم آسیب‌پذیری برای مداخله مناسب در هر جامعه‌ای در راستای افزایش کیفیت زندگی و کاهش هزینه‌های درمانی ضرورت دارد، زیرا تفاوت عوامل جمعیت‌شناختی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و سیستم درمانی در کشورها و شهرهای مختلف بر شیوع و عوامل مرتبط بر آسیب‌پذیری تأثیر می‌گذارد. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط اضطراب، استرس و افسردگی با سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان ساکن منزل شهر اردبیل در سال 1402 انجام شد.

روش مطالعه
مطالعه حاضر از نوع توصیفی‌تحلیلی است که پس از اخذ مجوز از کمیته اخلاق و معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل انجام شد. جامعه پژوهش سالمندان 60 سال و بالاتر مراجعه‌کننده به بخش اورژانس بیمارستان‌های آموزشی درمانی شهر اردبیل در سال 1402 بودند. روش نمونه‌گیری به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس بود. 

معیارهای ورود و خروج به مطالعه
 سن تقویمی 60 سال و بالاتر، توانایی برقراری ارتباط کلامی، عدم وابستگی مداوم به صندلی چرخدار، عدم ابتلا به نابینایی یا کم بینایی شدید که به ایجاد وابستگی منجر شده باشد و عدم ابتلا به ناشنوایی کامل یا کم شنوایی شدید سالمند که مانع از ایجاد ارتباط واضح شود، معیارهای ورود بودند و تکمیل ناقص پرسش‌نامه از معیارهای خروج از مطالعه بود.
محیط پژوهش شامل اورژانس بیمارستان‌های امام خمینی(ره)، امام رضا(ع)، علوی و فاطمی شهر اردبیل بودند که نمونه‌گیری و اخذ رضایت آگاهانه در این مراکز انجام شد. باتوجه‌به وجود چالش‌ها در زمینه دسترسی به سالمندان ساکن منزل و باتوجه‌به مراجعات مکرر سالمندان به بیمارستان‌های شهر اردبیل و آمار بالای مراجعات این گروه سنی به بیمارستان‌ها جهت دریافت خدمات، صرفاً نمونه‌گیری در بخش اورژانس مراکز درمانی شهر اردبیل انجام شد و تکمیل پرسش‌نامه‌ها و همچنین ارزیابی شاخص‌های سندرم آسیب‌پذیری در منازل بیماران انجام گردید. جهت نمونه‌گیری از روش نمونه‌گیری در دسترس تا تکمیل تعداد نمونه‌ها استفاده شد. نمونه پژوهش شامل سالمندانی بودند که از طریق بخش اورژانس وارد بیمارستان شده‌اند، به‌طوری‌که پس از مراجعه سالمند به بخش اورژانس و بعد از ویزیت پزشک و قبل از ترخیص بیمار فرم رضایت آگاهانه جهت شرکت در مطالعه تکمیل و شماره تماس و آدرس منزل سالمند اخذ می‌شد. نمونه‌گیری از ساعت 7 صبح تا ساعت 22 شب انجام می‌گرفت. زمان تماس با سالمندان یک هفته بعد از ترخیص بیمار از بیمارستان بود، چون در این مدت اثرات حاد بیماری تا حدودی از بین رفته و فرد در شرایط پایدار قرار گرفته است [9].
درصورتی‌که سالمند در هنگام مراجعه به منزل در دوران نقاهت بیماری بوده یا بهبودی کافی را به دست نیاورده بود، مراجعه به زمان دیگری موکول می‌شد. باوجوداین تمامی مراجعات به منازل سالمندان با هماهنگی تلفنی و در زمان مناسب انجام می‌گرفت، تا با زمان استراحت، غذا خوردن یا فعالیت‌های اجتماعی سالمندان تداخل نداشته باشد. تمامی ارزیابی‌ها در منازل سالمندان توسط محقق انجام شد. پرسش‌نامه‌ها توسط سالمند تکمیل می‌شد و درصورتی‌که سالمند سواد خواندن و نوشتن را نداشت، تکمیل پرسش‌نامه توسط محقق انجام می‌گرفت.
حجم نمونه با استفاده از مطالعه مشابه که در سال 2019 بر روی سالمندان مراجعه‌کننده به بخش اورژانس در کشور استرالیا انجام شده بود [11]، با در نظر گرفتن وجود آسیب‌پذیری در جامعه 0/30=P و سطح خطای 0/04 و سطح اطمینان 95 درصد (1/96=z2)، 505 نفر برآورد گردید.
ابزارهای مورداستفاده در این مطالعه شامل فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی، معیار آسیب‌پذیری فراید و پرسش‌نامه 21 سؤالی اضطراب، استرس و افسردگی (DASS) بود. فرم اطلاعات جمعیت‌شناختی شامل سن، جنس، وضعیت تأهل، تحصیلات، وضعیت شغلی، سابقه مصرف سیگار، وضعیت اقتصادی، دفعات مراجعه به بخش اورژانس در طی 1 سال گذشته و دفعات بستری در بیمارستان در طی 1 سال گذشته بود.
برای تعیین سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان از شاخص فراید و همکاران که در سال 2001 طراحی شده است، استفاده شد که شامل 5 شاخص احساس خستگی عمومی، ضعف عضلانی، سرعت راه رفتن، سطح پایین فعالیت فیزیکی و کاهش وزن است. براساس شاخص‌های ذکرشده، درصورتی‌که سالمند امتیاز (0) را به دست آورد، آسیب‌پذیر نیست. در صورت کسب امتیاز بین (1 تا 2)، فرد در معرض آسیب‌پذیری است و کسب امتیاز بین (3 تا 5) یعنی فرد آسیب‌پذیر است [1، 20].
پرسش‌نامه استرس، اضطراب و افسردگی را لاویبوند در سال 1995 جهت سنجش استرس، اضطراب و افسردگی ساخته است و دارای 21 سؤال می‌باشد. این پرسش‌نامه شامل 3 مؤلفه است که هریک از خرده‌مقیاس‌های آن شامل 7 سؤال است که نمره نهایی هرکدام از طریق مجموع نمرات سؤال‌‌های مربوط به آن به دست می‌آید. شیوه نمره‌گذاری آن به این صورت است که برای هر سؤال از صفر (اصلاً در مورد من صدق نمی‌کند) تا 3 (کاملاً در مورد من صدق می‌کند) در نظر گرفته می‌شود. در ایران، صاحبی و همکاران در سال 1384 فرم کوتاه این پرسش‌نامه توسط اعتباریابی کرده‌اند [21]. صاحبی و همکاران به‌منظور ارزیابی ویژگی‌های روان‌سنجی این مقیاس آن را بر روی یک نمونه غیربالینی 1070 نفری اجرا کردند. پایایی این مقیاس با استفاده از آلفای کرونباخ برای خرده‌مقیاس‌های افسردگی، اضطراب و استرس به‌ترتیب 0/77، 0/79 و 0/78 به دست آمد. همبستگی مقیاس افسردگی این آزمون با تست افسردگی بک 0/70، همبستگی مقیاس اضطراب نیز با آزمون زونگ 0/67 و همبستگی میان مقیاس استرس با آزمون تنیدگی ادراک‌شده 0/49 بود [21].
برای تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. برای تصمیم‌گیری درباره استفاده از آزمون مناسب برای مقایسه متغیرهای جمعیت‌شناختی، اضطراب، استرس، افسردگی و متغیر اصلی پژوهش، ابتدا نرمال بودن توزیع متغیرهای کمی مورد بررسی و آزمون قرار گرفت. براساس نتایج آزمون کولموگروف- اسمیرنف در هیچ‌یک از متغیرهای کمی انحراف جدی از توزیع نرمال وجود نداشت (0/05
یافته‌ها
از 505 سالمند شرکت‌کننده در این پژوهش با میانگین و انحراف‌معیار سنی 6/38±73/46 سال، 52 درصد مرد بودند. بیشتر شرکت‌کنندگان مطالعه، متأهل (63/3 درصد) و بی‌سواد (61/9 درصد) بودند. 57/2 درصد از نظر وضعیت اقتصادی مستقل و 70 درصد حداقل یک بار به اورژانس بیمارستان مراجعه کرده بودند. همچنین بیشترین فراوانی با امتیاز (1) در شاخص‌های فراید مربوط به سطح پایین فعالیت فیزیکی و بیشترین فراوانی با امتیاز (0) مربوط به شاخص کاهش وزن بود (جدول شماره 1).


نتایج نشان داد 44/16 درصد سالمندان دچار آسیب‌پذیری، 38/82 درصد در معرض آسیب‌پذیری و 17/02 درصد آسیب‌پذیر نبودند. شاخص آسیب‌پذیری با متغیرهای جنسیت، تأهل، سن، سطح تحصیلات (باسواد و بی‌سواد)، وضعیت شغلی، دفعات مراجعه به اورژانس، دفعات بستری در بیمارستان و وضعیت اقتصادی رابطه آماری معنی‌دار داشتند (0/05>P) (جدول شماره 2).


51/08 درصد از سالمندان دچار افسردگی، 50/69 درصد دچار اضطراب و 59 درصد دچار استرس بودند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد همبستگی مثبت و معنی‌دار بین سندرم آسیب‌پذیری با افسردگی، اضطراب و استرس وجود دارد (جدول شماره 3).


بیشترین میانگین افسردگی، اضطراب و استرس مربوط به افراد آسیب‌پذیر بود که به‌ترتیب 1/8±15/34، 1/9±16/41 و 1/5±18/14 به دست آمد. براساس نتایج آزمون آنالیز واریانس در میانگین استرس، اضطراب و افسردگی براساس گروه‌های آسیب‌پذیر اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (جدول شماره 4).


نتایج رگرسیون چندگانه و تک‌متغیره متغیرهای سن، تحصیلات، تأهل، وضعیت شغلی، دفعات بستری در بیمارستان، افسردگی، اضطراب و استرس را به‌عنوان پیشگویی‌کننده‌های سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان نشان داد (جدول شماره 5).



بحث
این مطالعه با هدف تعیین وضعیت سندرم آسیب‌پذیری و ارتباط آن با اضطراب، استرس و افسردگی در سالمندان مراجعه‌کننده به اورژانس‌های مراکز آموزشی و درمانی شهر اردبیل انجام شد. نتایج نشان داد همبستگی مثبت و معنی‌داری بین سندرم آسیب‌پذیری با اضطراب، استرس و افسردگی در سالمندان وجود دارد و افسردگی، اضطراب و استرس پیشگویی‌کننده‌های سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان می‌باشند.
نتایج نشان داد نزدیک به نیمی از سالمندان مراجعه‌کننده به بخش‌های اورژانس آسیب‌پذیر بودند همچنین بیش از یک‌سوم از سالمندان در معرض آسیب‌پذیری بودند. در مطالعه اسدی و همکاران نیز بیش از یک‌سوم از سالمندان مراجعه‌کننده به بخش اورژانس آسیب‌پذیر بودند که این میزان کمتر از نتایج مطالعه حاضر بود [5]. نتایج مطالعه آچمانوویکز و همکاران نشان داد بیش از دو سوم از سالمندان موردمطالعه مبتلا به سندرم آسیب‌پذیری هستند که این نتایج بیشتر از نتایج مطالعه حاضر بود [22]. علت تفاوت در نتایج مطالعات می‌تواند ناشی از محیط پژوهش، نحوه انتخاب جامعه پژوهش، وضعیت سلامت سالمندان و احتمال ابتلای آن‌ها به بیماری‌های مزمن باشد. همچنین باید سبک زندگی و عواملی همچون سیاست‌گذاری‌های سلامت در کشورهای مختلف در حوزه سالمندان را در نتایج مطالعه دخیل دانست.
نتایج نشان داد نزدیک به نیمی از سالمندان آسیب‌پذیری دچار افسردگی، بیش از یک‌سوم دچار اضطراب و نزدیک به یک‌سوم دچار استرس بودند. نتایج مطالعه آچمانوویکز و همکاران نشان داد کمتر از یک‌سوم از سالمندان آسیب‌پذیر اختلال اضطراب و نزدیک به یک‌سوم اختلال افسردگی داشتند [7]. نتایج مطالعه دیگر از آچمانوویکز و همکاران نشان داد میانگین نمره اضطراب و افسردگی در سالمندان آسیب‌پذیر بیشتر از سالمندان غیرآسیب‌پذیر بود [22]. نتایج مطالعه مارکونسین و همکاران که در یک بازه زمانی 5 سال بین سال‌های 2015 و 2020 انجام شد نشان داد دو سوم از سالمندان آسیب‌پذیر در سال 2015 و بیش از نیمی از سالمندان آسیب‌پذیر در سال 2020 علائم افسردگی داشته‌اند. همچنین سالمندان با علائم افسردگی، احتمال بیشتری برای ابتلا به آسیب‌پذیری داشته‌اند [23].
نتایج این مطالعه نشان داد افسردگی پیش‌بینی‌کننده آسیب‌پذیری در سالمندان است و سالمندان با اختلال افسردگی احتمال بیشتری برای ابتلا به آسیب‌پذیری دارند [24]. نتایج مطالعه تان و همکاران نشان داد سالمندان آسیب‌پذیر و در معرض آسیب به‌طور قابل‌توجهی نسبت به سالمندان غیرآسیب‌پذیر علائم اضطراب را نشان می‌دهند. همچنین سالمندان با اختلال روان‌شناختی نسبت به سایر سالمندان، احتمال ابتلای بیشتری به سندرم آسیب‌پذیری دارند [25]. نتایج مطالعه ینو همکاران نشان داد افراد با اختلال افسردگی، احتمال بیشتری برای مواجهه با سندرم آسیب‌پذیری دارند [26]. اختلالات روان‌شناختی با تأثیر بر فعالیت‌های فیزیکی و توانایی‌های جسمی سالمندان می‌تواند با کاهش فعالیت‌های اجتماعی و کاهش حضور در محیط‌های خانوادگی زمینه را جهت بروز سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان افزایش دهد [7، 15]. همچنین اختلالات روان‌شناختی با تأثیر بر روحیات و رفتارهای سالمندان باعث کاهش فعالیت‌های فیزیکی و پدیدار شدن سندرم‌های سالمندی می‌گردند.
نتایج مطالعه نشان داد رابطه معنی‌داری بین جنسیت، تحصیلات، وضعیت اقتصادی، تأهل، سن، وضعیت شغلی، دفعات مراجعه به اورژانس و دفعات بستری در بیمارستان با آسیب‌پذیری وجود دارد. نتایج مطالعه اسدی و همکاران نشان داد بین جنسیت، تحصیلات، وضعیت اقتصادی، سن، مراجعه به اورژانس و دفعات بستری در بیمارستان، با سندرم آسیب‌پذیری ارتباط معنی‌داری وجود دارد که با نتایج مطالعه حاضر همسو بود [5]. نتایج مطالعه سعیدی‌مهر و همکاران نشان داد بین جنس، سن و وضعیت تأهل با سندرم آسیب‌پذیری ارتباط آماری معنی‌داری وجود دارد [27]؛ که نتایج این مطالعه همسو با نتایج مطالعه حاضر بود. نتایج مطالعه آچمانوویکز و همکاران نشان داد بین سن، جنس، تحصیلات، دفعات بستری در بیمارستان با سندرم آسیب‌پذیری ارتباط آماری معنی‌داری وجود ندارد [7]. نتایج این مطالعه با مطالعه حاضر همسو نبود. علت تفاوت در نتایج مطالعات می‌تواند به‌علت تفاوت در محیط پژوهش، دانش افراد، شرایط فرهنگی و اجتماعی و همچنین متغیرهای متفاوت مورد بررسی در مطالعات باشد. ارتباط بین سندرم آسیب‌پذیری و دفعات مراجعه به اورژانس و دفعات بستری شدن در بیمارستان می‌تواند ناشی از نگرانی‌های سالمندان درخصوص سلامت خود و همچنین پیامدهای نامطلوب سندرم آسیب‌پذیری باشد که باعث مراجعات بیشتر این گروه از جمعیت به مراکز درمانی شده است. 

نتیجه‌گیری نهایی
سندرم آسیب‌پذیری با افسردگی، اضطراب و استرس در سالمندان ارتباط دارد و می‌توانند تعیین‌کننده میزان استفاده از خدمات سلامت در سالمندان باشند. باتوجه‌به شیوع بالای افسردگی، اضطراب و استرس در سالمندان آسیب‌پذیر، وجود ارتباط معنی‌دار بین آسیب‌پذیری و این متغیرها و بروز مشکلات و پیامدهای نامطلوب سلامت ناشی از آن‌ها، انجام مداخلات در جهت کاهش این اختلالات ضروری به نظر می‌رسد. با برنامه‌ریزی در جهت کاهش اختلالات روان‌شناختی می‌توان در پیشگیری از بروز سندرم آسیب‌پذیری در سالمندان گام مؤثری برداشت. با شناسایی سالمندان مبتلا به اختلالات روان‌شناختی و پایش دوره‌ای این افراد و همچنین شناسایی سالمندان آسیب‌پذیر می‌توان در ارتقای سلامت سالمندان قدم مؤثری برداشت. پیشنهاد می‌شود در آینده مطالعاتی جهت بررسی میزان شیوع افسردگی، اضطراب و استرس در سالمندان آسیب‌پذیر در سطح جامعه و خانواده‌ها، در جهت دستیابی به میزان شیوع این سندرم در سطح جامعه پرداخت و برنامه مؤثرتری در جهت پیشگیری از سندرم آسیب‌پذیری در سطح کلان تدوین کرد. همچنین نیاز است غربالگری و تشخیص زودرس در میان سالمندان جوان انجام شود تا افرادی که در معرض آسیب‌پذیری هستند شناسایی شوند و با مداخلات زودهنگام از ورود آنان به سطح آسیب‌پذیری کامل پیشگیری شود.
از محدودیت‌های مطالعه، انجام آن بر جامعه سالمندان مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان بود که سبب کاهش قدرت تعمیم‌پذیری نتایج مطالعه به سطح جامعه می‌شود. همچنین می‌تواند باعث افزایش درصد میزان سالمندان آسیب‌پذیر باشد. نوع نمونه‌گیری و عدم تقسیم‌بندی بیماران براساس بیماری‌ها نیز از محدودیت‌های دیگر مطالعه بود. 
پیشنهاد می‌شود طرح‌های کشوری ارزیابی سلامت سالمندان جهت شناسایی و غربالگری به‌‌موقع، درمان و مراقبت از سالمندان در معرض اختلالات روان‌شناختی و آسیب‌پذیر ساکن در جامعه، روستا‌ها و شهرها و سایر استان‌های مختلف کشور انجام شود. همچنین امکانات حمایتی از سالمندان با اختلالات روان‌شناختی، آسیب‌پذیر، کهنسالان و سالمندان تنها، با افزایش خدمات‏رسانی و دسترسی به تسهیلات بهداشتی برای درمان بیماری‏های آنان فراهم شود.

ملاحظات اخلاقی
پیروی از اصول اخلاق پژوهش
پژوهش حاضر در کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی اردبیل با شناسه اخلاق (IR.ARUMS.REC.1402.165) تصویب شده است. در ابتدا، اهداف پژوهش به تمامی شرکت‌کنندگان گفته شد و سپس رضایت‌نامه کتبی آگاهانه اخذ شد. به آنان اطمینان داده شد که تمامی اطلاعات دریافت‌شده محرمانه خواهد ماند.

حامی مالی
این پژوهش هیچ‌گونه کمک مالی از سازمان‌های دولتی، خصوصی و غیر انتفاعی دریافت نکرده است.

مشارکت نویسندگان
همه نویسندگان به‌طور یکسان در مفهوم و طراحی مطالعه، جمع‌آوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، تفسیر نتایج و تهیه پیش‌نویس مقاله مشارکت داشتند.

تعارض منافع
بنا بر اظهار نویسندگان این مقاله تعارض منافع ندارد.

تشکر و قدردانی
از تمام پرسنل اورژانس بیمارستان‌های امام خمینی(ره)، امام رضا(ع)، علوی و فاطمی شهر اردبیل صمیمانه تشکر می‌شود.

 

References

1. Aghmashe R, Alavi-Naeini A, Mirzaei K, Yekaninejad M. [Relationship between Dietary Patterns and Moderate Frailty Syndrome in Elderly (Persian)]. Iranian Journal of Nutrition Sciences and Food Technology. 2017; 12(3):19-28. [Link]
2. Yeghaneh B, Einalia J, Charaghi M, Eskandari Shahraki Z. [Evaluation of quality of life and vulnerability components of elderly women in rural areas case study: Zanjan city (Persian)]. Journal of Gerontology. 2019; 3(4):67-77. [Link]
3. Hosseini MA, Mehri S, Fallahi-Khoshknab M, Mohammadi-Shahbelaghi F, Akbari-Zardkhaneh S. The status of ageism in caring for elderly patients from nurses’ perspective. Journal of Client-Centered Nursing Care. 2020; 6(4):289-96. [DOI:10.32598/JCCNC.6.4.346.1]
4. Asadi H, Habibi soola A, Iranpour S. [Prevalence of frailty and related factors in the elderly referred to the emergency department of Ardabil medical education centers in 2020 (Persian)]. Journal of Gerontology. 2021; 6(2):64-76. [Link]
5. Asadi H, Habibi Soola A, Iranpour S. Evaluation of the relationship between frailty and polypharmacy in the elderly referred to the emergency departments of Ardabil 2019. Salmand: Iranian Journal of Ageing 2022; 16(4):550-63. [DOI:10.32598/sija.2021.2999.2]
6. Dent E, Martin FC, Bergman H, Woo J, Romero-Ortuno R, Walston JD. Management of frailty: Opportunities, challenges, and future directions.The Lancet. 2019; 394(10206):1376-86. [DOI:10.1016/S0140-6736(19)31785-4] [PMID]
7. Uchmanowicz I, Lomper K, Gros M, Kałużna-Oleksy M, Jankowska EA, Rosińczuk J, et al. Assessment of frailty and occurrence of anxiety and depression in elderly patients with atrial fibrillation. Clinical Interventions in Aging. 2020:1151-61. [DOI:10.2147/CIA.S258634] [PMID]
8. Nasrollahi G, Rashedi V, Khodabandelou N, Habibi M, Shariati B. Prevalence of substance abuse, mental health and frailty among elderly hospitalized in Hazrat-e Rasoul Hospital. Journal of Gerontology. 2020; 4(4):1-7. [DOI:10.29252/joge.4.3.1]
9. Kajsa E, Katarina W, Sten L, Synneve ID. Screening for frailty among older emergency department visitors: Validation of the new FRESH-screening instrument. BMC Emergency Medicine. 2016; 16:1-7. [DOI:10.1186/s12873-016-0087-0] [PMID]
10. Liu H, Yang X, Guo LL, Li JL, Xu G, Lei Y, et al. Frailty and incident depressive symptoms during short-and long-term follow-up period in the middle-aged and elderly: Findings from the Chinese Nationwide cohort study. Frontiers in Psychiatry. 2022; 13:848849. [DOI:10.3389/fpsyt.2022.848849] [PMID]
11. Lewis ET, Dent E, Alkhouri H, Kellett J, Williamson M, Asha S, et al. Which frailty scale for patients admitted via Emergency Department? A cohort study. Archives of Gerontology and Geriatrics. 2019; 80:104-14. [DOI:10.1016/j.archger.2018.11.002] [PMID]
12. Rockwood K. What would make a definition of frailty successful? Age and Ageing. 2005; 34(5):432-4. [DOI:10.1093/ageing/afi146] [PMID]
13. Devkota S, Anderson B, Soiza RL, Myint PK. Prevalence and determinants of frailty and associated comorbidities among older Gurkha welfare pensioners in Nepal. Geriatrics & Gerontology International. 2017; 17(12):2493-9. [DOI:10.1111/ggi.13113] [PMID]
14. Halter JB, Ouslander JG, Tinetti M, Studenski S, High KP, Asthana S. Hazzard’s geriatric medicine and gerontology. 6th ed. Washington: McGraw-Hill Medical; 2008. [Link]
15. Mhaolain AMN, Fan CW, Romero-Ortuno R, Cogan L, Cunningham C, Kenny RA, et al. Frailty, depression, and anxiety in later life. International Psychogeriatrics. 2012; 24(8):1265-74. [DOI:10.1017/S1041610211002110] [PMID]
16. Feng L, Nyunt MSZ, Feng L, Yap KB, Ng TP. Frailty predicts new and persistent depressive symptoms among community-dwelling older adults: Findings from Singapore longitudinal aging study. Journal of the American Medical Directors Association. 2014; 15(1):76. e7. [DOI:10.1016/j.jamda.2013.10.001] [PMID]
17. Almeida OP, Hankey GJ, Yeap BB, Golledge J, Norman PE, Flicker L. Depression, frailty, and all-cause mortality: a cohort study of men older than 75 years. Journal of the American Medical Directors Association. 2015; 16(4):296-300. [DOI:10.1016/j.jamda.2014.10.023] [PMID]
18. Soysal P, Veronese N, Thompson T, Kahl KG, Fernandes BS, Prina AM, et al. Relationship between depression and frailty in older adults: A systematic review and meta-analysis. Ageing Research Reviews. 2017; 36:78-87. [DOI:10.1016/j.arr.2017.03.005] [PMID]
19. Vaughan L, Corbin AL, Goveas JS. Depression and frailty in later life: A systematic review. Clinical Interventions in Aging. 2015:1947-58. [DOI:10.2147/CIA.S69632] [PMID]
20. Fried LP, Tangen CM, Walston J, Newman AB, Hirsch C, Gottdiener J, et al. Frailty in older adults: evidence for a phenotype. The Journals of Gerontology Series A. 2001; 56(3):146-57. [DOI:10.1093/gerona/56.3.M146] [PMID]
21. Sahebi A, Asghari MJ, Salari RS. Validation of Depression Anxiety and Stress Scale (DASS-21) for an Iranian Population. Journal of Developmental Psychology Iranian Psychologists. 2005; 4(1):36-54. [Link]
22. Uchmanowicz I, Gobbens RJ. The relationship between frailty, anxiety and depression, and health-related quality of life in elderly patients with heart failure. Clinical Interventions in Aging. 2015:1595-600. [DOI:10.2147/CIA.S90077] [PMID]
23. Marconcin P, Barak S, Ferrari G, Gouveia ÉR, de Maio Nascimento M, Willig R, et al. Prevalence of frailty and its association with depressive symptoms among European older adults from 17 countries: A 5-year longitudinal study.International Journal of Environmental Research and Public Health. 2022; 19(21):14055. [DOI:10.3390/ijerph192114055] [PMID]
24. Tan M, Bhanu C, Frost R. The association between frailty and anxiety: A systematic review. International Journal of Geriatric Psychiatry. 2023; 38(5):e5918. [DOI:10.1002/gps.5918] [PMID]
25. Yin H, Gao C, Quan Z, Zhang Y.The relationship between frailty, walking ability, and depression in elderly Chinese people. Medicine. 2023; 102(45):e35876. [DOI:10.1097/MD.0000000000035876] [PMID]
26. Saeidimehr S, Delbari A, Zanjari N, Fadaye Vatan R. Factors related to frailty among older adults in Khuzestan, Iran. Iranian Journal of Ageing. 2021; 16(2):202-17. [DOI:10.32598/sija.16.2.1600.1]
27. Dianati M, Shojaegharebag G, Mesdaghinia A, Taghadosi M, Shenasa F, Taiebi A, et al. [Polypharmacy and its related factors among the elderly population in Kashan, Iran during 2011-2012 (Persian)]. Feyz Journal of Kashan University of Medical Sciences. 2015; 18(6):578-84. [Link]