مقالات پذیرفته شده در نوبت انتشار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
2- گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران. ، irajabdollahi@hotmail.com
3- گروه آموزشی فیزیوتراپی، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
4- گروه آموزشی نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
5- گروه آموزشی گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران.
چکیده:   (913 مشاهده)
 
اهداف:  به نظر می رسد عوامل جسمی-روانی بیماران سکته‌ی مغزی که تحت درمان tDCS قرار میگیرند، می‌تواند بر روند یادگیری حرکتی تلویحی بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی تاثیر بگذارد. این مطالعه با هدف بررسی اثرات و عوارض tDCS بر روند یادگیری حرکتی بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی مزمن یک طرفه انجام گرفت.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت متقاطع، شم-کنترل، تصادفی و کورسازی شده بوده است که در سال ۱۳۹۶ به صورت نمونه در دسترس روی  12بیمار مبتلا به سکته‌ی مغزی یک طرفه مزمن با میانگین سنی 1/87±66/30 سال و میانگین مدت زمان پس از ضایعه 1/36 ± 1/96 سال که به کلینیک مباشر کاشانی شهر همدان مراجعه مینمودند، انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ( تمرین SRTT + dual-tDCS ) (6 نفر) و شم ( تمرین SRTT + sham dual-tDCS ) (6 نفر) قرار گرفتند. بیماران در هر یک از دو گروه تحریک، پس از 3 هفته فاصله، مجددا تحت مداخله در گروه دیگر تحریک مغزی قرار گرفتند. به منظور جمع‌آوری داده‌ها در خصوص یادگیری حرکتی تلویحی بیماران، متغیرهای زمان عکس العمل و خطای بلوکهای سکانسی بیماران، توسط نرم افزار مربوطه ثبت گردید. همچنین از پرسش‌نامه مقیاس آنالوگ دیداری (VAS) برای بررسی عوارض tDCS، حس درد یا ناراحتی، سطح توجه و خستگی بیماران استفاده شد. داده‌ها با روش آماری  effects linear mixed  مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: نتایج نمایانگر بهبود قابل توجه یادگیری حرکتی تلویحی در هر دو گروه تحریک مغزی بود. بیشترین حس گزارش شده­بیماران، خارش و گزگز بود که در طول تمام جلسات تحریک ادامه داشت. حس درد یا ناراحتی بیماران در طول جلسات مداخله قابل اغماض بود. همچنین، تاثیر نوع تحریک مغزی، زمان و اثر متقابل زمان و نوع تحریک بر روی خستگی، توجه و درد بیماران معنی‌دار نبود (0/05P>).
 
نتیجه گیری:  تکنیک dual-tDCS، در بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی، اثرات نامطلوب جدی ایجاد نمی‌کند و می‌توان از آن به عنوان یک  استراتژی درمانی مؤثر و مفید برای افزایش یادگیری حرکتی تلویحی بیماران سکته‌ی مغزی مزمن استفاده نمود.
واژه‌های کلیدی: یادگیری، سکته‌ی مغزی، عوارض، tDCS
متن کامل [PDF 1220 kb]   (339 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیوتراپی
دریافت: 1399/1/18 | پذیرش: 1399/7/2

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به نشریه علمی پژوهشی سالمند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Ageing

Designed & Developed by : Yektaweb