1- آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2- آسیب شناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. ، gh.ghasemi@spr.ui.ac.ir
چکیده: (40 مشاهده)
اهداف: اگرچه، به نظر میرسد که تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات واکنشی در بهبود تعادل و پایداری افراد مسن اثرگذار میباشند؛ اما تاکنون ترکیب این دو نوع تمرین بر تعادل و ترس از سقوط سالمندان انجام نشده است. بنابراین مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر تمرینات ثبات مرکزی واکنشی و ثبات مرکزی رایج بر کنترل پاسچر و خطر افتادن سالمندان زن انجام گرفت.
مواد و روش ها: در این کارآزمایی تصادفیسازیشده با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل، از بین سالمندان زن شهر اصفهان با دامنه سنی 65 تا 75 سال، 36 سالمند سالم به صورت مشارکت داوطلبانه و براساس معیارهای ورود برای شرکت در پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه 12 نفری تمرینات ثبات مرکزی رایج، تمرینات ثبات مرکزی واکنشی و کنترل قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون (یک هفته قبل از شروع مداخله) و پس آزمون (48 ساعت بعد از اتمام مداخله) کنترل پاسچر و خطر افتادن شرکتکنندگان به ترتیب با استفاده از فوت اسکن و پرسشنامه خودکارآمدی افتادن–فرم بینالمللی ارزیابی شد. در مرحله تمرینی که به مدت هشت هفته و هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 45 دقیقه به طول انجامید، گروههای تمرینی به انجام تمرینات مربوطه پرداختند، در حالیکه شرکتکنندگان گروه کنترل به انجام فعالیتهای روزمره خود پرداختند. دادهها به روش تحلیل واریانس مرکب تحلیل شد (0/05>P).
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که هم تمرینات ثبات مرکزی رایج و هم تمرینات ثبات مرکزی واکنشی بر بهبود کنترل پاسچر و کاهش خطر سقوط سالمندان زن تاثیر معناداری دارد (0/05>P). دیگر نتایج نشان داد که تمرینات ثبات مرکزی واکنشی در مقایسه با تمرینات ثبات مرکزی رایج باعث بهبود بیشتر کنترل پاسچر و خطر سقوط سالمندان زن شد (0/05>P).
نتیجه گیری: بنابراین براساس نتایج، فعالسازی عضلات مرکزی در شرایط واکنشی و تحت آشفتگی کنترلشده میتواند توانایی بدن در پاسخ سریع به تغییرات پاسچر را افزایش دهد و خطر سقوط را بهطور موثرتری کاهش دهد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
مدیریت توانبخشی دریافت: 1404/9/8 | پذیرش: 1405/3/11