مقالات پذیرفته شده در نوبت انتشار
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه بیماری های جراحی عمومی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- مرکز تحقیقات قلب و عروق، انستیتو قلب و عروق رجایی، تهران، ایران.
3- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.
4- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران. ،shojaee7@gmail.com
2- مرکز تحقیقات قلب و عروق، انستیتو قلب و عروق رجایی، تهران، ایران.
3- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران.
4- دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران. ،
چکیده: (49 مشاهده)
اهداف: کارسینوم سلول بازال شایعترین بدخیمی پوستی است و شیوع آن با افزایش سن بهطور قابلتوجهی افزایش مییابد. هدف این مطالعه بررسی ایمنی جراحی موهس و عوامل مرتبط با بروز عوارض پس از آن در بیماران سالمند بود.
مواد و روش ها: این مطالعه بهصورت توصیفی–تحلیلی و گذشتهنگر انجام شد. پروندههای پزشکی بیماران سالمند (۶۵ سال و بالاتر) مبتلا به کارسینوم سلول بازال که طی سالهای ۱۴۰۰ تا۱۴۰۳ در بیمارستان فرهیختگان تحت جراحی موهس قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات دموگرافیک، ویژگیهای تومور، روشهای بازسازی، بیماریهای زمینهای (دیابت و پرفشاری خون)، مصرف دارو و عوارض پس از جراحی طی پیگیری یکماهه استخراج شد. تحلیل آماری دادههای این پژوهش با استفاده از زبان برنامهنویسی Python نسخه 3 و با آزمون های کای دو و تی تست انجام شد.
یافته ها: در مجموع ۱۱۷ بیمار سالمند وارد مطالعه شدند که میانگین سن آنها 6/36± 74/15 بود. از این بیماران ، 74 نفر (63/2٪) مرد و 43 نفر (36/8٪) زن بودند. عوارض پس از جراحی در ۶ بیمار مشاهده شد. شایعترین عوارض شامل تأخیر در ترمیم زخم و نکروز جزئی فلپ یا گرافت بود. هیچ موردی از خونریزی پس از عمل گزارش نشد. ارتباط آماری معنیداری بین بروز عوارض و سن، جنس، محل یا اندازه تومور، نوع بازسازی، دیابت، پرفشاری خون و مصرف دارو مشاهده نشد (۰.۰۵ < p).
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که جراحی موهس روشی ایمن و قابلتحمل برای درمان کارسینوم سلول بازال در بیماران سالمند است و با میزان پایین عوارض پس از عمل همراه میباشد. سن بالا، بیماریهای زمینهای شایع و مصرف دارو در این مطالعه با افزایش خطر بروز عوارض مرتبط نبودند. این یافتهها از کاربرد جراحی موهس بهعنوان گزینهای مطمئن در بیماران سالمند حمایت میکند.
مواد و روش ها: این مطالعه بهصورت توصیفی–تحلیلی و گذشتهنگر انجام شد. پروندههای پزشکی بیماران سالمند (۶۵ سال و بالاتر) مبتلا به کارسینوم سلول بازال که طی سالهای ۱۴۰۰ تا۱۴۰۳ در بیمارستان فرهیختگان تحت جراحی موهس قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات دموگرافیک، ویژگیهای تومور، روشهای بازسازی، بیماریهای زمینهای (دیابت و پرفشاری خون)، مصرف دارو و عوارض پس از جراحی طی پیگیری یکماهه استخراج شد. تحلیل آماری دادههای این پژوهش با استفاده از زبان برنامهنویسی Python نسخه 3 و با آزمون های کای دو و تی تست انجام شد.
یافته ها: در مجموع ۱۱۷ بیمار سالمند وارد مطالعه شدند که میانگین سن آنها 6/36± 74/15 بود. از این بیماران ، 74 نفر (63/2٪) مرد و 43 نفر (36/8٪) زن بودند. عوارض پس از جراحی در ۶ بیمار مشاهده شد. شایعترین عوارض شامل تأخیر در ترمیم زخم و نکروز جزئی فلپ یا گرافت بود. هیچ موردی از خونریزی پس از عمل گزارش نشد. ارتباط آماری معنیداری بین بروز عوارض و سن، جنس، محل یا اندازه تومور، نوع بازسازی، دیابت، پرفشاری خون و مصرف دارو مشاهده نشد (۰.۰۵ < p).
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد که جراحی موهس روشی ایمن و قابلتحمل برای درمان کارسینوم سلول بازال در بیماران سالمند است و با میزان پایین عوارض پس از عمل همراه میباشد. سن بالا، بیماریهای زمینهای شایع و مصرف دارو در این مطالعه با افزایش خطر بروز عوارض مرتبط نبودند. این یافتهها از کاربرد جراحی موهس بهعنوان گزینهای مطمئن در بیماران سالمند حمایت میکند.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
تمامی آثار نشریه سالمند: مجله سالمندی ایران تحت مجوز Creative Commons
Attribution-NonCommercial 4.0 هستند.
تماس با ما
تلفن دفتر نشریه:
تلفن مستقیم:02171732827(تماس فقط روزهای شنبه، یکشنبه و سه شنبه ساعت 10 الی 12) 021221800- داخلی 2827
ایمیل: salmand2010@gmail.com
تلفن ناشر : 02145355000 - 02145355555
